16 მაისი, ორშაბათი, 2022

უსახელო გმირების ხანმოკლე ცხოვრების ისტორიები

spot_img
მე­ო­რე მსოფ­ლიო ომი 76 წლის წინ დას­რულ­და. დას­რულ­და უდი­დე­სი მსხვერ­პ­ლით, ომს უამ­რა­ვი უდა­ნა­შა­უ­ლო ადა­მი­ა­ნი შე­ე­წი­რა — ბავ­შ­ვე­ბი, ქა­ლე­ბი, მო­ხუ­ცე­ბი ჯა­რის­კა­ცე­ბი… ბევ­რი უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­ი­კარ­გა, უამ­რა­ვი ქარ­თ­ვე­ლი მე­ო­მა­რი შინ აღარ დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლა… არა­ვინ იცის რე­ა­ლუ­რი ის­ტო­რი­ე­ბი მათ­ზე, რა გზა გა­ი­ა­რეს, სად, რო­დის და რა ვი­თა­რე­ბა­ში იბ­რ­ძოდ­ნენ, ბრძო­ლის ველ­ზე გარ­და­იც­ვალ­ნენ თუ ტყვე­ო­ბა­ში. არი­ან ადა­მი­ა­ნე­ბი, რომ­ლე­ბიც დღე­საც ეძე­ბენ და­კარ­გუ­ლი წი­ნაპ­რე­ბის საფ­ლა­ვებს, ეძე­ბენ და ელო­დე­ბი­ან თით­ქ­მის მთე­ლი ცხოვ­რე­ბა.
გერ­მა­ნი­ა­ში მცხოვ­რე­ბი ქარ­თ­ვე­ლი ემიგ­რან­ტი მე­გი სტემ­პე­ნი, რამ­დე­ნი­მე წე­ლია, უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­კარ­გუ­ლად გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი ქარ­თ­ვე­ლი ჯა­რის­კა­ცე­ბის მო­ნა­ცე­მებს აგ­რო­ვებს. მა­თი კვა­ლი დრომ ვერ წა­შა­ლა. ფა­შიზმს შე­წი­რუ­ლი ათა­სო­ბით ქარ­თ­ვე­ლი მე­ო­მა­რი გერ­მა­ნი­ა­ში, ძმა­თა სა­ერ­თო სა­საფ­ლა­ო­ზე გა­ნის­ვე­ნებს. უსა­ხე­ლო გმი­რე­ბის ხან­მოკ­ლე ცხოვ­რე­ბის ის­ტო­რი­ე­ბი ერ­თ­მა­ნეთს ძა­ლი­ან ჰგავს. უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­კარ­გუ­ლად გა­მოცხა­დე­ბულ ბი­ჭებ­ზე ყო­ველ ახალ­მო­ძი­ე­ბულ ინ­ფორ­მა­ცი­ას მე­გი სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში შექ­მ­ნი­ლი გვერ­დის — „მზის ბი­ჭე­ბის“ სა­შუ­ა­ლე­ბით გვი­ზი­ა­რებს და სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში ეძებს ჯა­რის­კა­ცე­ბის ოჯა­ხებს, რა­თა ხმა მი­აწ­ვ­დი­ნოს, რომ კი­დევ ერ­თი და­კარ­გუ­ლი ქარ­თ­ვე­ლი ჯა­რის­კა­ცი იპო­ვა.

გვა­რი: #ლომ­თა­ძე

სა­ხე­ლი: #გა­ლაკ­ტი­ო­ნი

მა­მის სა­ხე­ლი: გი­ორ­გი

დე­და: ლომ­თა­ძე ანა

და­ბა­დე­ბის თა­რი­ღი: __.__.1922

და­ბა­დე­ბის ად­გი­ლი: ცა­გე­რის რა­ი­ო­ნი, სო­ფე­ლი #თა­ბო­რი

ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნის თა­რი­ღი: 02.09.1942

ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნის ად­გი­ლი: #სტა­ლინ­გ­რა­დი

ბა­ნა­კი: შტა­ლა­გი XI B

ბა­ნა­კის ნო­მე­რი: 128980

გარ­დაც­ვა­ლე­ბის თა­რი­ღი: 11.05.1944

ჭრი­ლო­ბა: მარ­ცხე­ნა ცე­რა თი­თის და­ზი­ა­ნე­ბა

გარ­დაც­ვა­ლე­ბის ოფი­ცი­ა­ლუ­რი მი­ზე­ზი: ტუ­ბერ­კუ­ლო­ზი

პირ­ვე­ლა­დი დაკ­რ­ძალ­ვის სა­ვა­რა­უ­დო

ად­გი­ლი: #ბერ­გენ #ბელ­ზე­ნი

#ჩვენ ის ვიპოვეთ!

⇒ ვინ არის მე­გი სტემ­პე­ნი, გვი­ამ­ბეთ თქვენ­ზე

მე ვარ მე­გი სტემ­პე­ნი. 14 წე­ლია გერ­მა­ნი­ა­ში ვცხოვ­რობ და 4 წე­ლია, რაც მო­ხა­ლი­სე­ობ­რივ საქ­მი­ა­ნო­ბას ვე­წე­ვი. ვარ მკვლე­ვა­რი და ვე­ძებ მე­ო­რე მსოფ­ლიო ომ­ში უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­კარ­გუ­ლად გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი ქარ­თ­ვე­ლი მე­ომ­რე­ბის საფ­ლა­ვებს, რომ­ლე­ბიც ტყვე­ო­ბა­ში და­ი­ღუპ­ნენ.

⇒ რო­დის და რა­ტომ და­ინ­ტე­რეს­დით ომ­ში და­კარ­გუ­ლი ქარ­თ­ვე­ლი ტყვე­ე­ბის კვლე­ვა-ძი­ე­ბით?

ჩე­მი საქ­მი­ა­ნო­ბის მთა­ვა­რი მი­ზე­ზი დი­დი ბა­ბუა — ჭო­ლა თე­დო­რა­ძეა, მე­ო­რე მსოფ­ლიო ომ­ში უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­კარ­გუ­ლი. რამ­დე­ნი­მეწ­ლი­ა­ნი ძი­ე­ბის შემ­დეგ გა­ვე­დი კვალ­ზე, მაგ­რამ ჯერ კი­დევ ბევ­რი ღია კითხ­ვაა, რა­საც პა­სუ­ხი უნ­და გა­ე­ცეს და ბევ­რი დე­ტა­ლია, რა­საც გარ­კ­ვე­ვა და დად­გე­ნა სჭირ­დე­ბა.

რო­დე­საც 2016 წელს ქა­ლაქ ფრან­კ­ფურ­ტი­დან ქემ­ნიც­ში (აღ­მო­სავ­ლე­თი გერ­მა­ნია, საქ­სო­ნი­ის მი­წა) გად­მო­ვე­დი, გა­დავ­წყ­ვი­ტე ამ ქა­ლაქ­ში არ­სე­ბუ­ლი სა­საფ­ლა­ო­ე­ბი მო­მე­ძებ­ნა. ვი­ცო­დი, რომ აღ­მო­სავ­ლეთ გერ­მა­ნი­ა­ში ბევ­რი სა­საფ­ლაო და მუ­ზე­უ­მია. ქემ­ნიც­ში არ­სე­ბულ სა­საფ­ლა­ო­ზე 1 330 ადა­მი­ა­ნი გა­ნის­ვე­ნებს. 1946-1948 წლებ­ში, აქ, ქემ­ნი­ცის გარ­შე­მო და­საფ­ლა­ვე­ბუ­ლი საბ­ჭო­თა კავ­ში­რის შე­მად­გენ­ლო­ბა­ში მყო­ფი ქვეყ­ნე­ბის სამ­ხედ­რო ტყვე­ე­ბი, იძუ­ლე­ბით სა­მუ­შა­ო­ზე ჩა­მოყ­ვა­ნი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბი და ბრძო­ლა­ში და­ღუ­პუ­ლი ბი­ჭე­ბი გად­მო­ას­ვე­ნეს. გად­მოს­ვე­ნე­ბე­ბი 1956 წლამ­დე გრძელ­დე­ბო­და.

სწო­რედ აქ ვნა­ხე ქარ­თ­ვე­ლი ბი­ჭის — დი­მიტ­რი ფოცხ­ვე­რაშ­ვი­ლის საფ­ლა­ვი. მე­საფ­ლა­ვეს მი­სი წარ­მო­მავ­ლო­ბა ვკითხე, გა­იკ­ვირ­ვა, რო­ცა გა­ი­გო, რომ დი­მიტ­რი ქარ­თ­ვე­ლი იყო. მი­სი თქმით, დი­მიტ­რის საფ­ლა­ვი ერ­თა­დერ­თი იყო, სა­დაც არას­დ­როს ჩა­მო­სუ­ლა ჭი­რი­სუ­ფა­ლი. ეს ის სიტყ­ვე­ბი იყო, რა­მაც და­მა­ფიქ­რა და გა­დავ­წყ­ვი­ტე, ინ­ტერ­ნე­ტის სა­შუ­ა­ლე­ბით, დი­მიტ­რის ოჯა­ხი მო­მე­ძებ­ნა. მივ­ხ­ვ­დი, რომ შე­იძ­ლე­ბო­და ოჯახს წი­ნაპ­რის შე­სა­ხებ არა­ფე­რი სცოდ­ნო­და.

გრძელ­ვა­დი­ა­ნი ძებ­ნის შემ­დეგ, შევ­ძე­ლი და ვი­პო­ვე დი­მიტ­რის ძმის ოჯა­ხი. დი­მა არ იყო და­ო­ჯა­ხე­ბუ­ლი, მაგ­რამ არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვი შთა­მო­მავ­ლო­ბა ჰყავს, რო­მელ­თაც დღემ­დე ახ­სოვთ და ბევრ მო­გო­ნე­ბებს ინა­ხა­ვენ ჩვენს მზის ბიჭ­ზე. ოჯა­ხის ინ­ფორ­მა­ცი­ით, დი­მიტ­რი უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­კარ­გუ­ლად ით­ვ­ლე­ბო­და და დაკ­რ­ძალ­ვის ად­გილ­ზე არა­ნა­ი­რი ინ­ფორ­მა­ცია არ ჰქონ­დათ. სწო­რედ ამ ბი­ჭის მა­გა­ლით­ზე და­ვიწყე ძი­ე­ბა. დრეზ­დე­ნის ფონდს და­ვუ­კავ­შირ­დი, დავ­დი­ო­დი სა­საფ­ლა­ო­ებ­ზე და ვაგ­რო­ვებ­დი ინ­ფორ­მა­ცი­ებს. დი­მიტ­რი იყო პირ­ვე­ლი „მზის ბი­ჭი“, რო­მელ­მაც მაგ­რ­ძ­ნო­ბი­ნა, რომ კი­დევ უამ­რა­ვი ასე­თი ბი­ჭია, ვინც დღემ­დე ელო­დე­ბა, რომ ვი­პო­ვით და „და­ვუბ­რუ­ნებთ“ ოჯა­ხებს, შთა­მო­მავ­ლო­ბას.

⇒ სა­ინ­ტე­რე­სოა, რა­ტომ უწო­დეთ „მზის ბი­ჭე­ბი“ მე­ო­რე მსოფ­ლიო ომ­ში და­კარ­გუ­ლად გა­მოცხა­დე­ბულ მე­ომ­რებს?

რო­დე­საც სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში ომ­ში და­კარ­გულ ბი­ჭებ­ზე სა­ინ­ფო­რმა­ციო გვერ­დის შექ­მ­ნა გა­დავ­წყ­ვი­ტე, პირ­ვე­ლი იყო სა­ხელ­წო­დე­ბის შერ­ჩე­ვა, თუ რას და­ვარ­ქ­მევ­დი გვერდს. პირ­ვე­ლი წიგ­ნი, რო­მე­ლიც ამ თე­მა­ტი­კა­ზე წა­ვი­კითხე, არის ვა­დიმ ბო­ი­კოს „სიტყ­ვა სიკ­ვ­დი­ლით დას­ჯის შემ­დეგ“ და სწო­რედ ეს წიგ­ნი იდო ჩემს სა­წერ მა­გი­და­ზე, რომ­ლის ყდა­ზე მავ­თულ­ხ­ლარ­თებ­ში და ღრუბ­ლებ­ში გახ­ვე­უ­ლი მზეა გა­მო­სა­ხუ­ლი. ჩე­მი არ­ჩე­ვა­ნი მზე­ზე შე­ვა­ჩე­რე და ამი­ტომ ვუ­წო­დე მათ „მზის ბი­ჭე­ბი“, ბი­ჭე­ბი, რომ­ლე­ბიც სი­ცოცხ­ლის ბო­ლო წუ­თამ­დე ელოდ­ნენ მზის ამოს­ვ­ლას — თა­ვი­სუფ­ლე­ბას… მზეს, რო­მე­ლიც, სამ­წუ­ხა­როდ, მათ­თ­ვის არ ამო­ვი­და.

⇒ რო­დის გა­იხ­ს­ნა ცა­ით­ჰა­ი­ნის ბა­ნა­კის ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე არ­სე­ბუ­ლი მუ­ზე­უ­მი და რა ექ­ს­პო­ნა­ტე­ბია იქ და­ცუ­ლი?

ცა­ით­ჰა­ი­ნის სამ­ხედ­რო ბა­ნა­კი 1941-45 წლებ­ში არ­სე­ბობ­და. თავ­და­პირ­ვე­ლად, ამ ბა­ნაკს Stalag IVH ერ­ქ­ვა, შემ­დეგ ლა­ზა­რე­თად გა­და­კეთ­და. აქ მხო­ლოდ და­ა­ვა­დე­ბუ­ლი სამ­ხედ­რო ტყვე­ე­ბი შე­მოჰ­ყავ­დათ, ადა­მი­ა­ნე­ბი, რომ­ლე­ბიც სა­მუ­შა­ო­ე­ბის­თ­ვის „გა­მო­უ­სა­დეგ­რად“ ით­ვ­ლე­ბოდ­ნენ. სიკ­ვ­დი­ლი­ა­ნო­ბის მთა­ვა­რი მი­ზე­ზი ტუ­ბერ­კუ­ლო­ზი იყო. ბა­ნა­კის ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე რამ­დენ­ჯერ­მე გავ­რ­ცელ­და სხვა­დას­ხ­ვა და­ა­ვა­დე­ბე­ბი, ერ­თხელ მთლი­ა­ნად კა­რან­ტინ­ზე გა­დას­ვ­ლაც კი მო­უ­წი­ათ. სა­ერ­თო ჯამ­ში, ამ ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე, 25 000-დან 30 000-მდე საბ­ჭო­თა და 900-მდე სხვა ქვეყ­ნის სამ­ხედ­რო ტყვე და­ი­ღუ­პა, მათ შორს, 100-ზე მე­ტი ქარ­თ­ვე­ლი. ამ ტე­რი­ტო­რი­ის რე­ა­ბი­ლი­ტა­ცია, საფ­ლა­ვებ­ზე და­ფე­ბის აღ­მარ­თ­ვა და სხვა სა­ორ­გა­ნი­ზა­ციო სა­კითხე­ბის მოგ­ვა­რე­ბა მას შემ­დეგ მოხ­და, რაც 90-იან წლებ­ში, საბ­ჭო­თა კავ­ში­რის დაშ­ლის შემ­დეგ, და­იწყო მო­ლა­პა­რა­კე­ბე­ბი სამ­ხედ­რო არ­ქი­ვე­ბის გახ­ს­ნა­ზე, რო­ცა რუ­სე­თი და­თან­ხ­მ­და ინ­ფორ­მა­ცი­ის გა­ცე­მა­ზე. სწო­რედ აქე­დან და­იძ­რა პრო­ცე­სე­ბი.

ცა­ით­ჰა­ინ­ში სა­საფ­ლა­ოს და­ფე­ბის გა­ნახ­ლე­ბა და თა­ვი­დან გა­და­წე­რა იგეგ­მე­ბა, რად­გან გვა­რებ­სა და სა­ხე­ლებ­ში ბევ­რი ცდო­მი­ლე­ბაა, ინ­ფორ­მა­ცია ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნი­სას შევ­სე­ბულ სა­ბუ­თებს ეყ­რ­დ­ნო­ბა, რო­მე­ლიც, ხშირ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, არას­წო­რად იყო შევ­სე­ბუ­ლი.

ცა­ით­ჰა­ინ­ში 4 დი­დი სა­საფ­ლაოა. მუ­ზე­უ­მის ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე ომის დრო­ინ­დე­ლი სამ­ხედ­რო ბა­რა­კი დგას, სა­დაც სამ­ხედ­რო ტყვე­ე­ბი იმ­ყო­ფე­ბოდ­ნენ. იქ ინა­ხე­ბა არ­ქე­ო­ლო­გი­უ­რი გათხ­რე­ბი­სას აღ­მო­ჩე­ნი­ლი ნივ­თე­ბი, რომ­ლე­ბიც ტყვე­ებს ეკუთ­ვ­ნო­დათ, აგ­რეთ­ვე ნა­ხა­ტე­ბი, სა­ინ­ფორ­მა­ციო ბრო­შუ­რე­ბი და ბა­ნა­კის არ­სე­ბო­ბის დროს გა­და­ღე­ბუ­ლი ვი­დე­ო­მა­სა­ლა.

⇒ მე­გი, რა­ტომ იყო ომის დროს უგ­ზო-უკ­ვ­ლოდ და­კარ­გულ­თა შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცია გა­სა­ი­დუმ­ლო­ე­ბუ­ლი?

სტა­ლი­ნის სიტყ­ვებ­მა — „ჩვენ არ გვყავს სამ­ხედ­რო ტყვე­ე­ბი, ჩვენ გვყავს სამ­შობ­ლოს მო­ღა­ლა­ტე­ე­ბი“ — ასი­ა­თა­სო­ბით ბი­ჭის ბე­დი გა­დაწყ­ვი­ტა. ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნი­ლებს მძი­მე ხვედ­რი ხვდათ წი­ლად არა მარ­ტო გერ­მა­ნი­ის სამ­ხედ­რო ბა­ნა­კებ­ში ყოფ­ნის პე­რი­ოდ­ში, არა­მედ ომის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დე­გაც, რო­დე­საც სამ­შობ­ლო­ში დაბ­რუ­ნე­ბა მო­ი­სურ­ვეს. საბ­ჭო­თა კავ­შირ­ში ბევ­რი ყო­ფი­ლი სამ­ხედ­რო ტყვე და­ა­პა­ტიმ­რეს და სამ­ხედ­რო ტრი­ბუ­ნა­ლით გა­ა­სა­მარ­თ­ლეს, ბევ­რი მათ­გა­ნი დახ­ვ­რი­ტეს ან მრა­ვა­ლი წლით იძუ­ლე­ბით სა­მუ­შა­ო­ებ­ზე გაგ­ზავ­ნეს. ბევ­რი ახალ­გაზ­რ­და გა­და­ურ­ჩა ომს, მაგ­რამ სამ­შობ­ლო­ში დაბ­რუ­ნე­ბა ვერ გა­ბე­და და სა­მუ­და­მოდ დარ­ჩა ქვეყ­ნის საზღ­ვ­რებს გა­რეთ. ოჯა­ხებ­თან და­კავ­ში­რე­ბას ვერ ბე­დავ­დ­ნენ, ვერც მი­წე­რას, რად­გან ეს ამ­ბა­ვი თუ გამ­ჟ­ღავ­ნ­დე­ბო­და, ოჯახ­საც იძუ­ლე­ბით სა­მუ­შა­ო­ებ­ზე გაგ­ზავ­ნა ემუქ­რე­ბო­და.

ომის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, რო­დე­საც საბ­ჭო­თა კავ­შირ­მა მთლი­ა­ნად წა­ი­ღო გერ­მა­ნი­ა­ში ომს გა­დარ­ჩე­ნი­ლი სა­ბუ­თე­ბი, სა­დაც საბ­ჭო­თა სამ­ხედ­რო ტყვე­ებ­ზე იყო ინ­ფორ­მა­ცია, რუ­სუ­ლად გა­და­წე­რეს და და­ა­არ­ქი­ვეს. დღეს, ამ სა­ბუ­თე­ბის უმე­ტე­სო­ბა, რუ­სეთ­ში, ქა­ლაქ პო­დოლ­ს­კ­ში ინა­ხე­ბა. ეს მოხ­და, და­ახ­ლო­ე­ბით, 50-იან წლებ­ში. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ რუ­სეთ­მა თა­ვი­დან­ვე იცო­და ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის ბე­დი, ეს ინ­ფორ­მა­ცია გა­სა­ი­დუმ­ლო­ე­ბუ­ლად და­ტო­ვა და მხო­ლოდ საბ­ჭო­თა კავ­ში­რის დაშ­ლის შემ­დეგ გახ­და ცნო­ბი­ლი.

⇒ სულ რამ­დე­ნი ქარ­თ­ვე­ლია დაკ­რ­ძა­ლუ­ლი ცა­ით­ჰა­ი­ნის ძმა­თა სა­საფ­ლა­ო­ზე, ვინ უვ­ლის და რა მდგო­მა­რე­ო­ბა­შია დღემ­დე უც­ნო­ბი ჯა­რის­კა­ცე­ბის საფ­ლა­ვე­ბი?

ცა­ით­ჰა­ინ­ში, ოთხ სა­საფ­ლა­ო­ზე, 30 000-მდე საბ­ჭო­თა სამ­ხედ­რო ტყვეა დაკ­რ­ძა­ლუ­ლი. აქ არის, აგ­რეთ­ვე, მე­ხუ­თე სა­საფ­ლა­ოც, სა­დაც 5 000 იტა­ლი­ე­ლი იყო დაკ­რ­ძა­ლუ­ლი. ომის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, იტა­ლი­ე­ლე­ბის ექ­ს­გუ­მა­ცია და სამ­შობ­ლო­ში გა­დას­ვე­ნე­ბა მოხ­და. საფ­ლა­ვებ­ზე დგას და­ფე­ბი, სა­დაც ამ ბი­ჭე­ბის გვარ-სა­ხე­ლე­ბია მი­თი­თე­ბუ­ლი. გა­მომ­დი­ნა­რე იქი­დან, რომ ომის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, საბ­ჭო­თა კავ­შირ­მა საფ­ლა­ვე­ბის რუ­კე­ბი რუ­სეთ­ში წა­ი­ღო, რაც შემ­დეგ და­ი­კარ­გა, საფ­ლა­ვე­ბის ზუს­ტი მო­ნა­ხა­ზი, სამ­წუ­ხა­როდ, აღარ არ­სე­ბობს. ასე­ვე, ვერ გეტყ­ვი­ან დაკ­რ­ძალ­ვის ზუსტ ად­გილს. 1945 წლის 23 აპ­რილს, რო­დე­საც ბა­ნა­კი გა­თა­ვი­სუფ­ლ­და, მოხ­და საფ­ლა­ვე­ბის გაჭ­რა და გვა­მე­ბის ექ­ს­გუ­მა­ცია, და­ღუ­პულ­თა რა­ო­დე­ნო­ბა რომ და­ედ­გი­ნათ და მომ­ხ­და­რი­ყო მა­თი იდენ­ტი­ფი­ცი­რე­ბა. პრო­ცე­დუ­რე­ბის შემ­დეგ, ისი­ნი, ნუ­მე­რა­ცი­ი­სა და რი­გის დაც­ვის გა­რე­შე, სა­ერ­თო საფ­ლა­ვებ­ში დაკ­რ­ძა­ლეს, ამი­ტომ დაკ­რ­ძალ­ვის მხო­ლოდ სა­ვა­რა­უ­დო ად­გი­ლის ნახ­ვაა შე­საძ­ლე­ბე­ლი.

სა­საფ­ლა­ო­ე­ბი კარ­გად მოვ­ლი­ლია, მათ­ზე ცა­ით­ჰა­ი­ნის ბა­ნა­კის მუ­ზე­უ­მია პა­სუ­ხის­მ­გე­ბე­ლი. სწო­რედ ამ მუ­ზე­უმ­თან ხდე­ბა ოჯა­ხის წევ­რე­ბის და­კავ­ში­რე­ბა, ბი­ოგ­რა­ფი­ე­ბის გა­მოთხო­ვა და საფ­ლა­ვის ქვე­ბის და­მაგ­რე­ბა. ამ ეტაპ­ზე, ორი ქარ­თ­ვე­ლის საფ­ლა­ვის გა­კე­თე­ბა შევ­ძე­ლით — ზო­სი­მე კი­ლა­ძი­სა და ზაქ­რო ექი­ზაშ­ვი­ლის.

⇒ გვი­ამ­ბეთ „მზის ბი­ჭე­ბის“ შე­სა­ხებ სა­ინ­ტე­რე­სო ის­ტო­რი­ე­ბი… რა ში­ნა­არ­სი­საა თქვენ მი­ერ მო­ძი­ე­ბუ­ლი ჯა­რის­კა­ცე­ბის უც­ნო­ბი სამ­კუთხა წე­რი­ლე­ბი?

სამ­კუთხა წე­რი­ლე­ბი ძა­ლი­ან ჰგავს ერ­თ­მა­ნეთს. ბი­ჭე­ბი ოჯა­ხი­სა და ახ­ლობ­ლე­ბის ამ­ბებს კითხუ­ლო­ბენ… შო­რი­დან ეფე­რე­ბი­ან ახ­ლობ­ლებს და გა­მო­ხა­ტა­ვენ იმ დიდ მო­ნატ­რე­ბას, რა­საც გან­შო­რე­ბის დროს გრძნობს ადა­მი­ა­ნი.

♦ დი­მიტ­რი ფოცხ­ვე­რაშ­ვი­ლი, რო­გორც გითხა­რით, პირ­ვე­ლი „მზის ბი­ჭი“ იყო, ვინც ვი­პო­ვე. წარ­მო­შო­ბით ზეს­ტა­ფო­ნი­დან იყო, ასა­კით პა­ტა­რას, ოფი­ცი­ა­ლუ­რად, ომ­ში წას­ვ­ლა არ ეკუთ­ვ­ნო­და და არც გაწ­ვე­ვის წე­რი­ლი მის­დი­ო­და. მა­მა­მი­სი — მა­კა­რი იძუ­ლე­ბით სა­მუ­შა­ო­ებ­ზე გა­უგ­ზავ­ნი­ათ და დი­მიტ­რის, რო­გორც „ქვეყ­ნის მო­ღა­ლა­ტის“ შვილს, ომ­ში „არა­ფე­რი ესაქ­მე­ბო­და“. ძა­ლი­ან ნი­ჭი­ე­რი და მო­მა­ვალ­ზე ორი­ენ­ტი­რე­ბუ­ლი ბი­ჭი ყო­ფი­ლა. ოჯა­ხის უფ­რო­სო­ბაც სა­კუ­თარ თავ­ზე აუღია და სწავ­ლას და მუ­შა­ო­ბას ერ­თ­მა­ნეთს უთავ­სებ­და. გულ­მა ვერ მო­უთ­მი­ნა და სტა­ლინს წე­რი­ლი მის­წე­რა, სა­დაც ომ­ში წას­ვ­ლის ნე­ბარ­თ­ვას ითხოვ­და. ნე­ბა დარ­თეს და წა­ვი­და… წა­ვი­და სა­მუ­და­მოდ… ის ყვე­ლას 22 წლის ახალ­გაზ­რ­დად და­ა­მახ­სოვ­რ­და.

ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნი­სას გრძე­ლი და ტკი­ვი­ლი­ა­ნი გზა გან­ვ­ლო. ძლი­ერ და ჯან-ღო­ნით სავ­სე ბიჭს ბევრს ამუ­შა­ვებ­დ­ნენ და ბევ­რი ბა­ნა­კის გა­მოც­ვ­ლაც მო­უ­წია. ბო­ლოს შტოლ­ბერ­გ­ში, ქვა­ნახ­ში­რის ქარ­ხა­ნა­ში მუ­შა­ობ­და. მე­ამ­ბო­ხემ, თა­ვი­სუფ­ლე­ბის მოყ­ვა­რულ­მა პა­ტა­რა ბიჭ­მა ტყვე­ო­ბას ვერ გა­უძ­ლო და, 3 ბიჭ­თან ერ­თად, გაქ­ცე­ვა სცა­და… სამ­წუ­ხა­როდ, დი­მამ გაქ­ცე­ვა ვერ შეძ­ლო, მცდე­ლო­ბი­სას მოკ­ლეს. პირ­ვე­ლა­დი დაკ­რ­ძალ­ვის ად­გი­ლი შტოლ­ბერ­გია, რამ­დე­ნი­მე წლის შემ­დეგ ის ქა­ლაქ ქემ­ნიც­ში გად­მო­ას­ვე­ნეს.

დი­მას ძმის შვი­ლიშ­ვი­ლი, გი­ორ­გი ფოცხ­ვე­რაშ­ვი­ლი ჩე­მი შვი­ლის, ბე­სა­რი­ონ ან­ტუ­ა­ნის ნათ­ლია იქ­ნე­ბა.

♦ ზაქ­რო ექი­ზაშ­ვი­ლის ის­ტო­რია ძა­ლი­ან სევ­დი­ა­ნია და ცო­ტა უც­ნა­უ­რა­დაც შე­იძ­ლე­ბა მო­გეჩ­ვე­ნოთ. რო­დე­საც ამ ბიჭ­ზე გა­მო­ვაქ­ვეყ­ნე ის­ტო­რია, იმ იმე­დით, რომ ოჯახს ვი­პო­ვი­დი, ვერც ვი­ფიქ­რებ­დი, რომ ოჯა­ხი მას არ ეძებ­და. მი­ზე­ზი ის იყო, რომ ომის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, ომი­დან დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლი თა­ნა­სოფ­ლე­ლი ბი­ჭე­ბი ყვე­ლა ერ­თი და იმა­ვე ის­ტო­რი­ას უყ­ვე­ბო­და ოჯახს. მა­თი ინ­ფორ­მა­ცი­ით, ზაქ­როს ბრძო­ლის ველ­ზე, ვახ­შ­მო­ბი­სას, თევ­ზის ფხა გა­დას­ც­და და და­იხ­რ­ჩო. ოჯახ­მა ეს ის­ტო­რია და­ი­ჯე­რა, სხვა რა გზა ჰქონ­დათ. გა­აგ­რ­ძე­ლეს ცხოვ­რე­ბა ზაქ­როს გა­რე­შე. სი­ნამ­დ­ვი­ლე­ში, ზაქ­რო ტყვე­ო­ბა­ში, გერ­მა­ნი­ა­ში, ტუ­ბერ­კუ­ლო­ზით გარ­და­იც­ვა­ლა და ცა­ით­ჰა­ი­ნის სა­საფ­ლა­ო­ზეა დაკ­რ­ძა­ლუ­ლი. ოჯახ­მა სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში და­ამ­ზა­დე­ბი­ნა ზაქ­როს საფ­ლა­ვის ქვა და გა­მო­მიგ­ზავ­ნეს. უახ­ლო­ეს მო­მა­ვალ­ში, გა­და­ვაგ­ზავ­ნი ცა­ით­ჰა­ინ­ში და სა­საფ­ლა­ოს შე­სას­ვ­ლელ­თან, და­ფა­ზე მი­ა­მაგ­რე­ბენ.

⇒ რამ­დენ და­კარ­გულ „მზის ბიჭს“ აპოვ­ნი­ნეთ ოჯა­ხი სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში?

რამ­დე­ნი „მზის ბი­ჭი“ ვი­პო­ვე ან რამ­დე­ნი „და­ვუბ­რუ­ნე ოჯახს“, ნამ­დ­ვი­ლად არ ვი­ცი. არ და­მით­ვ­ლია. რო­დე­საც ეს საქ­მე და­ვიწყე, თა­ვი­დან ვით­ვ­ლი­დი, მაგ­რამ რო­ცა მხო­ლოდ ერთ საფ­ლავ­ზე 100-ზე მეტ ბიჭს ნა­ხუ­ლობ, წყვეტ თვლას და ცდი­ლობ, ადა­მი­ა­ნებს ციფ­რე­ბი აღარ მი­ა­ნი­ჭო. ტყვედ ჩა­ვარ­დ­ნი­სას ყვე­ლას ენი­ჭე­ბო­და სამ­ხედ­რო ნო­მე­რი და ამ ნომ­რით იყ­ვ­ნენ სი­ცოცხ­ლის ბო­ლომ­დე, ანუ მათ და­უ­კარ­გეს იდენ­ტო­ბა და მხო­ლოდ ციფ­რე­ბის ნა­წი­ლი გახ­დ­ნენ. გა­დავ­წყ­ვი­ტე მო­მე­ძებ­ნა და და­მებ­რუ­ნე­ბი­ნა მათ­თ­ვის იდენ­ტო­ბა, მო­მე­ყო­ლა ის­ტო­რი­ე­ბი ბი­ჭებ­ზე, რომ­ლე­ბიც ოჯა­ხის მო­ნატ­რე­ბა­ში და სახ­ლ­ში დაბ­რუ­ნე­ბის ოც­ნე­ბებ­ში და­ი­ღუპ­ნენ.

⇒ რო­გო­რია უკ­ვე ნა­პოვ­ნი „და­კარ­გუ­ლი მზის ბი­ჭე­ბის“ შთა­მო­მა­ვალ­თა რე­აქ­ცია?

სწო­რედ ოჯა­ხის წევ­რე­ბის რე­აქ­ცი­ე­ბი მაძ­ლევს ძა­ლას, რომ ეს საქ­მე გა­ვაგ­რ­ძე­ლო. მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ მა­თი და­ღუპ­ვი­დან ათ­წ­ლე­უ­ლე­ბია გა­სუ­ლი და ამ­დე­ნი თა­ო­ბა გა­ი­ზარ­და მათ გა­რე­შე, იშ­ვი­ა­თად მი­ნა­ხავს ოჯა­ხი, რო­მელ­საც ამ ამ­ბის გა­გე­ბი­სას არ უტი­რია.

ზო­სი­მე კი­ლა­ძის შვი­ლის, გუ­გუ­ლა ბა­ბუ­ას სიტყ­ვე­ბი მახ­სოვს: ბა­ბუ, შენ მა­მა­ჩე­მი თა­ვი­დან მა­ჩუ­ქეო. მქონ­და პა­ტი­ვი, გა­მეც­ნო ეს უსაყ­ვარ­ლე­სი ადა­მი­ა­ნი.

რთუ­ლი პე­რი­ო­დი გა­ი­ა­რეს ოჯა­ხებ­მა, რამ­დე­ნი ახალ­გაზ­რ­და გო­გო დაქ­ვ­რივ­და, რამ­დე­ნი პა­ტა­რა და­ობ­ლ­და… ჯერ კი­დევ ბევ­რი ოჯა­ხი ეძებს „მზის ბი­ჭებს“, ელო­დე­ბი­ან იმ მო­მენტს, რო­ცა ეტყ­ვი­ან: „არ დაგ­ვ­ვიწყე­ბი­ხარ, ჩვენ შენ გი­პო­ვეთ“.

⇒ რო­გორც ვი­ცი, „მზის ბი­ჭე­ბის“ შე­სა­ხებ ამა­ვე სა­ხელ­წო­დე­ბის წიგ­ნის გა­მო­ცე­მას აპი­რებთ…

დი­ახ, წიგ­ნის გა­მო­ცე­მას ვა­პი­რებ. წე­რის პრო­ცეს­ში ვარ. წიგ­ნი იქ­ნე­ბა „მზის ბი­ჭებ­ზე“, მათ ის­ტო­რი­ებ­ზე, მუ­ზე­უ­მე­ბი­დან მო­წო­დე­ბულ ოფი­ცი­ა­ლურ წე­რი­ლებ­ზე, ოჯა­ხის წევ­რე­ბის მო­ნა­ყოლ­ზე… ბევრ ლა­მაზ ფო­ტოს ნა­ხავს მკითხ­ვე­ლი და რაც მთა­ვა­რია, „მზის ბი­ჭე­ბი“ დაბ­რუნ­დე­ბი­ან სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში, ქვეყანა გა­იც­ნობს ამ გან­სა­კუთ­რე­ბულ ბი­ჭებს, რო­მელ­თაც უყ­ვარ­დათ სამშობლო, ბი­ჭებს, რო­მელ­თაც უყ­ვარ­დათ მზე…

ესა­უბ­რა მა­კა ყი­ფი­ა­ნი

მასწავლებელთა სასერტიფიკაციო გამოცდები

წამყვანი და მენტორი მასწავლებლობის მსურველთა გამოცდა პროფესიულ უნარებში 

შეფასებისა და გამოცდების ეროვნული ცენტრის მიერ მომზადებულ გამოცდაზე  პროფესიულ უნარებში, წამყვანი და მენტორი მასწავლებლობის მსურველთათვის, საგამოცდო ტესტში გამოყენებული იქნება სხვადასხვა ტიპის დავალება: ♦ არჩევითპასუხებიანი ♦ შესაბამისობის ♦...

ერთიანი ეროვნული გამოცდები

მოსამზადებელი კურსი მოსწავლეებისთვის

მსგავსი სიახლეები