16 მაისი, ორშაბათი, 2022

ნი­ნო სა­ლუქ­ვა­ძე – 9 ოლიმ­პი­ა­დის მო­ნა­წი­ლე პირ­ვე­ლი ქარ­თ­ვე­ლი

spot_img

სა­ბედ­ნი­ე­როდ, ქარ­თულ სპორტს ვარ­ს­კ­ვ­ლა­ვე­ბი არ აკ­ლია, თუმ­ცა ტყვი­ის მსრო­ლე­ლი ნი­ნო სა­ლუქ­ვა­ძე ამ კო­ჰორ­ტა­შიც კი გა­მორ­ჩე­უ­ლია. მი­სი კა­რი­ე­რა იმ­დე­ნად ხვავ­რი­ე­ლი და უხ­ვ­მედ­ლი­ა­ნია, რომ, ალბათ, მთელ სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში მი­სი ტი­ტუ­ლე­ბი ზე­პი­რად მხო­ლოდ მან და დე­და­მის­მა იცი­ან. დე­დამ, ვინც პირ­ვე­ლი სპორ­ტუ­ლი ნა­ბი­ჯე­ბი­დან დაწყე­ბუ­ლი, დღემ­დე აგ­რო­ვებს, სა­დაც კი რა­მე და­წე­რი­ლა მას­ზე.

სა­ლუქ­ვა­ძის ტი­ტუ­ლე­ბის ზუს­ტად ჩა­მოთ­ვ­ლის პრე­ტენ­ზია არც გვაქვს, თუმ­ცა შე­ვეც­დე­ბით, ყვე­ლა­ზე მთა­ვა­რი მიღ­წე­ვე­ბი მა­ინც გა­ვიხ­სე­ნოთ სა­ერ­თა­შო­რი­სო თუ სა­ში­ნაო არე­ნა­ზე… სა­მი­ვე სინ­ჯის ოლიმ­პი­უ­რი მედ­ლის მფლო­ბე­ლის ან­გა­რიშ­ზე, ყო­ფი­ლი სა­კავ­ში­რო ნაკ­რე­ბის შე­მად­გენ­ლო­ბა­ში, პი­რად­სა თუ გუნ­დურ­ში (ორი­ვე დის­ციპ­ლი­ნა­ში პნევ­მა­ტურ­სა და სპორ­ტულ­ში), მსოფ­ლი­ო ჩემ­პი­ო­ნა­ტე­ბის 9 მე­და­ლია – 6 ოქ­რო, 2 ვერ­ცხ­ლი, 1 ბრინ­ჯაო. ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნი, მხო­ლოდ პი­რად­ში, 7-ჯე­რაა, სულ კი მის ყუ­ლა­ბა­ში 17 ევ­რო­პუ­ლი მე­და­ლია, რა­საც ევ­რო­პუ­ლი თა­მა­შე­ბის ერ­თი ჯილ­დოც ემა­ტე­ბა. მსოფ­ლი­ოს თა­სებ­ზე 48 მე­და­ლი მო­ი­პო­ვა, აქე­დან 17 – ოქ­რო­სი! 9-ჯერ მო­ი­პო­ვა მსოფ­ლი­ოს სუ­პერ­თა­სი (ცალ­კე­ულ ეტა­პებ­ზე, პირ­ველ-მე­ო­რე ად­გი­ლებ­ზე გა­სუ­ლე­ბი გა­დი­ან სუ­პერ­ფი­ნალ­ში და იბ­რ­ძ­ვი­ან სუ­პერ­თა­სის­თ­ვის) და ამა­შიც რე­კორ­დ­ს­მე­ნია – უახ­ლო­ეს მიმ­დევ­რებს   7-7 ტრო­ფეი აქვთ და თან მათ კარ­გა ხნის წინ და­ა­ნე­ბეს თა­ვი აქ­ტი­ურ სპორტს. ამას­თან, 19-ჯერ და­ამ­ყა­რა მსოფ­ლი­ო რე­კორ­დი (უმე­ტე­სად, სა­კუ­თარს აუმ­ჯო­ბე­სებ­და). მის კა­რი­ე­რა­ში ხში­რად ყო­ფი­ლა მაქ­სი­მა­ლუ­რი შე­დე­გი – 100-დან 100 ქუ­ლა, ზო­გი­ერ­თი ასე­თი რე­კორ­დი კი სა­მუ­და­მოდ დარ­ჩა ის­ტო­რი­ა­ში, რად­გან ის დის­ციპ­ლი­ნა შე­იც­ვა­ლა. თუმ­ცა, მას ერ­თი უხ­ნე­სი რე­კორ­დი მა­ინც ეკუთ­ვ­ნის – 1989 წელს, ზაგ­რებ­ში, ევ­რო­პის ახალ­გაზ­რ­დულ ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე, სპორ­ტუ­ლი პის­ტო­ლე­ტი­დან სრო­ლა­ში ნაჩ­ვე­ნე­ბი 593 ქუ­ლა დღემ­დე ახალ­გაზ­რ­დე­ბის ევ­რო­პის მოქ­მე­დი რე­კორ­დია, რად­გან მი­სი გა­უმ­ჯო­ბე­სე­ბა ვე­რა­ვინ შეძ­ლო.

ცხა­დია, სა­ერ­თა­შო­რი­სო რე­კორ­დე­ბის გვერ­დით არის ქარ­თუ­ლი რე­კორ­დე­ბიც: პირ­ვე­ლი ქარ­თ­ვე­ლია, ვინც სა­მი­ვე სინ­ჯის ოლიმ­პი­უ­რი მე­და­ლი მო­ი­პო­ვა (თუმ­ცა, თვი­თონ კი ამ­ბობს, მერ­ჩივ­ნა, სა­მი­ვე ჯილ­დო ოქ­რო­სი ყო­ფი­ლი­ყოო), პირ­ვე­ლი ქარ­თ­ვე­ლია, ვინც ყვე­ლა­ზე მეტ – 9 ოლიმ­პი­ა­და­ზე გა­მო­ვი­და…

ბო­ლო ორ თა­მა­შ­ზე ნი­ნო სა­ლუქ­ვა­ძე მსოფ­ლი­ოს სპორ­ტუ­ლი სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ყუ­რადღე­ბის ცენ­ტ­რ­ში მო­ექ­ცა. ჯერ იყო და 2016 წელს, უნ­გ­რეთ­ში გა­მარ­თულ ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე, რიო დე ჟა­ნე­ი­როს ოლიმ­პი­ა­დის საგ­ზუ­რი მის­მა შვილ­მა,   ცოტ­ნე მა­ჭა­ვა­რი­ან­მა მო­ი­პო­ვა. მა­შინ უბედ­ნი­ე­რე­სი იყო არა მხო­ლოდ სა­ლუქ­ვა­ძე, არა­მედ მი­სი მწვრთნე­ლი მა­მა – ვახ­ტანგ სა­ლუქ­ვა­ძე, რად­გან შვილ­თან ერ­თად უკ­ვე შვი­ლიშ­ვილ­საც მო­ა­პო­ვე­ბი­ნა საგ­ზუ­რი და სავ­სე­ბით გა­სა­გე­ბია, მხცო­ვა­ნი მწვრთნე­ლი უნ­გ­რულ სას­რო­ლეთ­ზე რომ ტი­რო­და. ერ­თი ოჯა­ხის 3 თა­ო­ბა ოლიმ­პი­ა­და­ზე: ბა­ბუა, შვი­ლი და შვი­ლიშ­ვი­ლი – ესეც ხომ იშ­ვი­ა­თი ამ­ბა­ვია! სა­ბო­ლო­ოდ, ვახ­ტანგ სა­ლუქ­ვა­ძე ბრა­ზი­ლი­ა­ში ოლიმ­პი­ა­და­ზე ვერ წა­ვი­და – ვერც ოჯახ­მა და ვერც ზემ­დ­გომთ ვერ გა­ბე­დეს, ამ­ხე­ლა გზა­ზე გა­ეშ­ვათ 80 წელს გა­და­ცი­ლე­ბუ­ლი მო­ხუ­ცი, თუმ­ცა ის თა­მა­შე­ბი ორ­მა­გად ჩა­ეთ­ვა­ლა აქ­ტივ­ში, იქ ჩა­სულ­მა ნი­ნომ და ცოტ­ნემ კი ახა­ლი მიღ­წე­ვის შე­სა­ხებ შე­იტყ­ვეს: თურ­მე, ეს პირ­ვე­ლი შემ­თხ­ვე­ვა ყო­ფი­ლა ოლიმ­პი­ა­დის ის­ტო­რი­ა­ში, რო­ცა დე­და და ვა­ჟიშ­ვი­ლი ერ­თად გა­მო­დი­ოდ­ნენ   თა­მა­შებ­ში!

ამას ტო­კი­ოს ოლიმ­პი­ა­დის საკ­ვა­ლი­ფი­კა­ციო ციკ­ლი და სა­ლუქ­ვა­ძის მეცხ­რე ლი­ცენ­ზია მოჰ­ყ­ვა, რა­მაც ასე­ვე და­ი­ქუ­ხა მთელ მსოფ­ლი­ო­ში. სა­კუთ­რივ სრო­ლის სამ­ყა­რო, სა­ერ­თა­შო­რი­სო ოლიმ­პი­უ­რი კო­მი­ტე­ტი თუ სხვა მმარ­თ­ვე­ლი უწყე­ბე­ბი, ვი­საც პი­რა­დად აქვს შე­ხე­ბა ლი­ცენ­ზი­ებ­თან, ცალ­კე იყოს და თა­მა­შე­ბის დღე­ებ­ში ამ ფაქტს ლე­გენ­და­რუ­ლი ეს­პა­ნე­ლი კა­ლათ­ბურ­თე­ლი პაუ გა­სო­ლიც კი გა­მო­ეხ­მა­უ­რა, რომელიც პი­რა­დად არ იც­ნობს ნინო სა­ლუქ­ვა­ძეს: „მეცხ­რე ოლიმ­პი­ა­და, 36 წე­ლი­წა­დი დიდ სპორ­ტ­ში“ – და­წე­რა მან თა­ვის ტვი­ტერ­ზე.

მეცხ­რე საგ­ზუ­რით სა­ლუქ­ვა­ძემ, ოლიმ­პი­ა­დებ­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის მხრივ, სრო­ლის სამ­ყა­როს რე­კორ­დი გა­ი­მე­ო­რა – ამ­დენ თა­მა­შებ­ში გა­მო­სუ­ლა ასე­ვე პის­ტო­ლე­ტით მსრო­ლე­ლი ლატ­ვი­ე­ლი ოლიმ­პი­უ­რი და მსოფ­ლი­ო ჩემ­პი­ო­ნი აფა­ნას კუზ­მინ­სი. თუმ­ცა, მას­თან შე­და­რე­ბით, სა­ლუქ­ვა­ძეს ერ­თი უპი­რა­ტე­სო­ბა მა­ინც აქვს – 90-ივე საგ­ზუ­რი თა­ვი­სით მო­ი­პო­ვა, კუზ­მინსს კი 2012 წელს ლონ­დონ­ში, ე.წ. ვე­ლუ­რი ბა­რა­თი უძღ­ვ­ნეს, ანუ სა­ერ­თა­შო­რი­სო ფე­დე­რა­ცი­ამ თა­ვი­სი კვო­ტა და­უთ­მო. იმ თა­მა­შებ­ზე წა­რუ­მა­ტებ­ლად გა­მოს­ვ­ლის შემ­დეგ ლატ­ვი­ელ­მა თა­ვიც და­ა­ნე­ბა სპორტს, თუმ­ცა სა­მარ­თ­ლი­ა­ნო­ბის­თ­ვის უნ­და ით­ქ­ვას, რომ მას პო­ლი­ტი­კუ­რი მო­ტი­ვე­ბით გა­მო­ა­ტო­ვე­ბი­ნეს 1984 წლის ლოს ან­ჟე­ლე­სის თა­მა­შე­ბი, რო­მელ­საც ყო­ფილ­მა საბ­ჭო­თა კავ­შირ­მა და მის­მა მო­კავ­ში­რე­ებ­მა ბო­ი­კო­ტი გა­მო­უცხა­დეს.

ვინ იცის, ეს მიღ­წე­ვე­ბი და ამ­ხე­ლა სპორ­ტუ­ლი ბი­ოგ­რა­ფია იქ­ნე­ბო­და თუ არა, ერთ დღეს დე­დას რომ არ ერ­ჩია მა­მის­თ­ვის ცელ­ქი გო­გოს სას­რო­ლეთ­ზე წაყ­ვა­ნა. ალ­ბათ, მა­მა – ყო­ფი­ლი საბ­ჭო­თა კავ­ში­რი­სა და ხალ­ხ­თა სპარ­ტა­კი­ა­დის ჩემ­პი­ო­ნი, ყო­ფი­ლი საბ­ჭო­თა კავ­ში­რის ახალ­გაზ­რ­დუ­ლი ნაკ­რე­ბის სამ­წ­ვ­რ­თ­ნე­ლო შტა­ბის წევ­რი ვახ­ტანგ სა­ლუქ­ვა­ძე თა­ვი­სი­თაც წა­იყ­ვან­და ტირ­ში სა­ვარ­ჯი­შოდ, თუმ­ცა ფაქ­ტია, რომ ოჯახ­ში ამის შე­სა­ხებ პირ­ვე­ლად დე­დამ ისა­უბ­რა. ეს კია, მა­შინ ის სპორ­ტულ დი­დე­ბა­ზე არ ფიქ­რობ­და, დე­დას გა­ცი­ლე­ბით უფ­რო მარ­ტი­ვი და პრაგ­მა­ტუ­ლი მი­ზა­ნი ამოძ­რა­ვებ­და – რო­გორ­მე რა­ღა­ცით და­ე­კა­ვე­ბი­ნა ცელ­ქი გო­გო.

ბავ­შ­ვო­ბა­ში მარ­თ­ლაც გა­მორ­ჩე­უ­ლი იყო – ან­ცი, მოძ­რა­ვი, სპორ­ტუ­ლი ბავ­შ­ვი. მარ­თა­ლია, „სა­გო­გოო“ ხელ­საქ­მეც უყ­ვარ­და, მა­გა­ლი­თად – ქარ­გ­ვა, ხო­ლო მი­ნი­ა­ტუ­რუ­ლი ნივ­თე­ბის შეგ­რო­ვე­ბა დღემ­დე ჰო­ბად მოს­დევს, მაგ­რამ დრო­ის დიდ ნა­წილს მა­ინც უფ­რო ეზო­ში, ბი­ჭებ­თან და ბურ­თის დევ­ნა­ში ატა­რებ­და. სკო­ლა­ში კარ­გად სწავ­ლობ­და და ბე­ჯი­თი მოს­წავ­ლეც იყო… ზო­გა­დად, გა­ნათ­ლე­ბას თა­ვი­დან­ვე ელ­ტ­ვო­და, რად­გან კარ­გად იცო­და მი­სი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა და ახალ­გაზ­რ­დებს ახ­ლაც გა­მუდ­მე­ბით ესა­უბ­რე­ბა ამა­ზე. მოგ­ვი­ა­ნე­ბით, პრო­ფე­სი­აც სა­ინ­ტე­რე­სო აირ­ჩია – სპორ­ტის ფსი­ქო­ლო­გია და რაც მთა­ვა­რია, სკო­ლა­სა თუ უმაღ­ლეს­ში სწავ­ლი­სას, ვარ­ჯი­ში­სა და სწავ­ლის ერ­თ­მა­ნეთ­თან შე­თავ­სე­ბას ახერ­ხებ­და. იმ დროს კი, რო­ცა დე­დამ მა­მას სპორ­ტ­ზე მიყ­ვა­ნა ურ­ჩია, კა­ლათ­ბურ­თ­ში, მოს­წავ­ლე­თა შო­რის გო­გო­ნებ­ში, თბი­ლი­სის ჩემ­პი­ო­ნო­ბაც მო­ეს­წ­რო…

თუმ­ცა, დღეს ეს რა მო­სა­ტა­ნია იმას­თან შე­და­რე­ბით, სა­ბო­ლო­ოდ რი­სი ჩემ­პი­ო­ნო­ბაც შეძ­ლო. რო­გორც ვახ­ტანგ სა­ლუქ­ვა­ძე ამ­ბობს, ის „ზღაპ­რუ­ლი ამი­რა­ნი­ვით“ იზ­რ­დე­ბო­და და იმა­ზე გა­ცი­ლე­ბით ად­რე და­იწყო დი­დი შე­დე­გე­ბის ჩვე­ნე­ბა, ვიდ­რე ამას ელოდ­ნენ. ამი­ტომ, და­საწყის­ში, ხში­რად იყო ხოლ­მე ბჭო­ბა მწვრთნელ­თა საბ­ჭო­ში – შე­დე­გე­ბის მი­უ­ხე­და­ვად, ეს პა­ტა­რა და გა­მო­უც­დელი გო­გო თუ მა­ინც უფ­რო გა­მოც­დი­ლე­ბი წა­ეყ­ვა­ნათ. სა­ბო­ლო­ოდ ისე ხდე­ბო­და, რომ ეს პა­ტა­რა და გა­მო­უც­დე­ლი მიჰ­ყავ­დათ, რად­გან ოფი­ცი­ა­ლურ შე­ჯიბ­რე­ბა­ზეც გა­მორ­ჩე­უ­ლად კარ­გი შე­დე­გი ჰქონ­და და ვარ­ჯი­შებ­ზეც სტა­ბი­ლუ­რად ის­რო­და. მიჰ­ყავ­დათ და ამარ­თ­ლებ­და კი­დეც იმე­დებს, თუმ­ცა კა­რი­ე­რულ კი­ბეს რაც უფ­რო მაღ­ლა მი­უყ­ვე­ბო­და, ეს წი­ნა­აღ­მ­დე­გო­ბაც იზ­რ­დე­ბო­და. მა­გა­ლი­თად, მა­მის ფაქ­ტო­რის მი­უ­ხე­და­ვად, ახალ­გაზ­რ­დულ ნაკ­რებ­ში ხში­რად დამ­დ­გა­რა არ­ჩე­ვა­ნი რუს­სა და მას შო­რის. სა­ბედ­ნი­ე­როდ, აქაც შე­დე­გე­ბი იყო გა­დამ­წყ­ვე­ტი და უმე­ტე­სად მა­ინც ის მიჰ­ყავ­დათ, რა­საც ახა­ლი მიღ­წე­ვე­ბი მოჰ­ყ­ვე­ბო­და ხოლ­მე. ისე კი, რო­ცა 1988 წელს, სე­ულ­ში, 19 წლი­სა, ოლიმ­პი­უ­რი ჩემ­პი­ო­ნი გახ­და, უფ­რო ახალ­გაზ­რ­დას თა­ნა­ტოლ­თა ტურ­ნი­რებ­ში რა შე­დე­გე­ბი ექ­ნე­ბო­და! არა­და, მა­ნამ­დე – 1986 წელს მსოფ­ლი­ო ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე ბრინ­ჯა­ოც მო­ი­პო­ვა.

სე­უ­ლი მის კა­რი­ე­რა­ში გა­მორ­ჩე­უ­ლი თა­მა­შე­ბია, თუმ­ცა არა მხო­ლოდ იმის გა­მო, რომ პირ­ვე­ლი ოლიმ­პი­ა­დაა – იქ ორი­ვე დის­ციპ­ლი­ნა­ში მო­ი­პო­ვა მე­და­ლი: სპორ­ტუ­ლი პის­ტო­ლე­ტი­დან სრო­ლა­ში გა­ი­მარ­ჯ­ვა, ხო­ლო პნევ­მა­ტურ­ში მე­ო­რე­ზე გა­ვი­და. მის კა­რი­ე­რა­ში 2008 წლის პე­კი­ნის ოლიმ­პი­ა­დაც გა­მორ­ჩე­უ­ლია: ჩვე­ნი ქვეყ­ნის­თ­ვის ურ­თუ­ლეს – აგ­ვის­ტოს ომის პე­რი­ოდ­ში მან, ქალ­მა შეძ­ლო და გა­ა­კე­თა ის, რაც ვერ შეძ­ლეს ვა­ჟებ­მა – ბრინ­ჯა­ოს მე­და­ლი მო­ი­პო­ვა და რო­გორც ჩვენ­გან ერთ-ერ­თ­მა პირ­ველ­მა გა­მომ­ს­ვ­ლელ­მა, კარ­გი სტი­მუ­ლი მის­ცა სხვებს, თა­ვად კი ამ­ბობს, რომ ეს მის­თ­ვის ყვე­ლა­ზე რთუ­ლი თა­მა­შე­ბი იყო, რად­გან საქ­ვეყ­ნო გა­სა­ჭი­რის გარ­და, პი­რა­დულ­ზეც წუხ­და: კარ­გად იცო­და, აფხა­ზე­თის ომ­გა­მოვ­ლი­ლი მე­უღ­ლე სახ­ლ­ში არ დარ­ჩე­ბო­და, ამას კი ისიც და­ე­მა­ტა, რომ მა­ინ­ც­და­მა­ინც იმ დღეს ჩა­მო­ვიდ­ნენ ბრი­ტა­ნე­თი­დან თბი­ლის­ში მი­სი შვი­ლე­ბი — ცოტ­ნე და ნი­ნო, რომ­ლე­ბიც იქ სწავ­ლობ­დ­ნენ… იოლად წარ­მო­იდ­გენთ სამ­შობ­ლო­დან ასე შორს, პე­კინ­ში მყო­ფი დე­დი­სა და მე­უღ­ლის გან­ც­დებს… 1996 წლის ატ­ლან­ტას ოლიმ­პი­ა­და კი გა­მორ­ჩე­უ­ლი იმი­თაა, რომ უმედ­ლოდ დარ­ჩე­ნის გა­მო იტი­რა – ეს იყო ერ­თა­დერ­თი შემ­თხ­ვე­ვა, რო­ცა სრო­ლის სამ­ყა­რომ ატი­რე­ბუ­ლი სა­ლუქ­ვა­ძე იხი­ლა…

ამა­სო­ბა­ში ევ­რო­პა­მაც და­იწყო თა­ვი­სი თა­მა­შე­ბის გა­მარ­თ­ვა. ჯერ მხო­ლოდ ორი ასე­თი ღო­ნის­ძი­ე­ბა გა­ი­მარ­თა და მე­ო­რე­ზე, მინ­ს­კ­ში, 2019 წელს, ცოტ­ნეს­თან ერ­თად, კი­დევ ერ­თი სას­წა­უ­ლი შე­მოგ­ვ­თა­ვა­ზა – ბრინ­ჯა­ოს მე­და­ლი მო­ი­პო­ვა 50-მეტ­რი­ან დის­ტან­ცი­ა­ზე, რო­მე­ლიც ვაჟ­თა დის­ციპ­ლი­ნაა და მას არა­სო­დეს უას­პა­რე­ზია, თან მინ­ს­კ­ში ძვე­ლი საბ­ჭო­უ­რი იარა­ღით ის­რო­ლა, რო­მე­ლიც მას­ზე უფ­რო­სია!

დიდ სპორ­ტ­ს­მენს მა­მის­გან დაჰ­ყ­ვა კო­მუ­ნი­კა­ბე­ლუ­რო­ბა, უკონ­ფ­ლიქ­ტო­ბა და მშვი­დი ხა­სი­ა­თი. ამი­ტომ მათ გა­მო­ჩე­ნას ყველ­გან დი­დი სი­ხა­რუ­ლით ხვდე­ბი­ან. მარ­თა­ლია, 91 წლის ვახ­ტანგ სა­ლუქ­ვა­ძე უკ­ვე შე­ჯიბ­რე­ბებ­ზე ვე­ღარ და­დის, მაგ­რამ სო­ცი­ა­ლურ ქსე­ლებ­ში მის­და­მი დი­დ მო­წი­წე­ბას გა­მო­ხა­ტავ­დ­ნენ, თა­ვად ნი­ნოს კი ძვე­ლე­ბუ­რად პა­ტი­ვის­ცე­მით ხვდე­ბი­ან მსოფ­ლი­ოს ნე­ბის­მი­ერ წერ­ტილ­ში. არა­სო­დეს ყო­ფი­ლა შემ­თხ­ვე­ვა, თვით ყო­ფილ სა­კავ­ში­რო ნაკ­რებ­შიც კი, იმ უდი­დე­სი კონ­კუ­რენ­ცი­ის პი­რო­ბებ­ში, მას თა­ნა­გუნ­დე­ლებ­თან ან კონ­კუ­რენ­ტებ­თან თუნ­დაც ეკა­მა­თოს, პი­რი­ქით – მუ­დამ სხვა­თა მომ­რი­გებ­ლად რჩე­ბო­და. დღე­საც, მოს­წავ­ლე­ებ­სა თუ თა­ნა­გუნ­დე­ლებს, რომ­ლე­ბიც მი­სი შვი­ლე­ბის თა­ნა­ტო­ლე­ბი არი­ან, სულ უმე­ო­რებს, რომ მთა­ვა­რი გუნ­დუ­რო­ბაა, ერ­თად დგო­მის გა­რე­შე ვე­რა­ფერს მი­აღ­წე­ვენ, თუმ­ცა მათ სხვა კარგ თვი­სე­ბებ­საც უნერ­გავს. მა­გა­ლი­თად, ხში­რად უმე­ო­რებს, რომ ცხოვ­რე­ბა­ში მთა­ვა­რია, კარგ მო­ქა­ლა­ქე­ე­ბად აღი­ზარ­დონ და ის­წავ­ლონ რაც შე­იძ­ლე­ბა მე­ტი, რა­თა ქვე­ყა­ნა­საც მე­ტად გა­მო­ად­გ­ნენ. თა­ვის დრო­ზე, რო­დე­საც მარ­ტო ვარ­ჯი­შობ­და მთელ ქვე­ყა­ნა­ში და სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში ის აცოცხ­ლებ­და სპორ­ტის ამ სა­ხე­ო­ბას; რო­ცა ტურ­ნი­რებ­ზე მარ­ტო და­დი­ო­და, ხო­ლო დარ­ბაზ­ში უცხო­ე­თის ტი­რებ­ში კა­სე­ტა­ზე ჩა­წე­რი­ლი გას­რო­ლის ხმე­ბი ჰქონ­და ჩარ­თუ­ლი, რო­გორ­მე მა­ინც რომ შე­ექ­მ­ნა სა­შე­ჯიბ­რო ატ­მოს­ფე­რო (აქ სი­ჩუ­მე­ში ვარ­ჯიშს მიჩ­ვე­ულს, უცხო­ეთ­ში დის­კომ­ფორტს უქ­მ­ნი­და შე­ჯიბ­რე­ბის ხმა­უ­რი და სრო­ლე­ბი), ამ­ბობ­და, ჩე­მი ქვეყ­ნის­თ­ვის მინ­და, თო­რემ მე უკ­ვე ყვე­ლა­ფერს მი­ვაღ­წიეო.

დღეს ცო­ტა ძნე­ლი წარ­მო­სად­გე­ნია, რომ ამ დო­ნის სპორ­ტ­ს­მენს ისეთ ცუდ პი­რო­ბებ­ში უწევ­და ვარ­ჯი­ში, ზე­მოთ რომ ვახ­სე­ნეთ. არა­და, მა­შინ მარ­თ­ლაც არ იყო ფუ­ლი ფე­დე­რა­ცი­ებ­ში, ვერ აფი­ნან­სებ­დ­ნენ ტურ­ნი­რებ­ზე წა­სას­ვ­ლე­ლად, ქვე­ყა­ნა­ში კი არ მუ­შა­ობ­და ტი­რე­ბი და სულ 1-2 მსრო­ლე­ლი იყო დარ­ჩე­ნი­ლი. სა­ბედ­ნი­ე­როდ, დღეს მთლად ასე­თი ცუ­დი პი­რო­ბე­ბი აღა­რაა, თა­ვა­დაც და­ა­არ­სა ტი­რი და დი­დი წვლი­ლი შე­აქვს სრო­ლის სა­ხე­ო­ბის გან­ვი­თა­რე­ბა­ში, მაგ­რამ მა­ინც წარ­მო­უდ­გე­ნე­ლი სირ­თუ­ლე­ე­ბია, რო­მელ­თა მოგ­ვა­რე­ბა­საც არა და არ ად­გე­ბა საშ­ვე­ლი: გა­უ­მარ­თა­ვი კა­ნონ­მ­დებ­ლო­ბის გა­მო, დღემ­დე ვერ ახერ­ხებს უცხო­უ­რი ფირ­მის მი­ერ, ჯერ კი­დევ რიო დე ჟა­ნე­ი­როს ოლიმ­პი­ა­დის წინ, ნა­ჩუ­ქა­რი იარა­ღის საზღ­ვარ­ზე გად­მო­ტა­ნას, ქვე­ყა­ნა­ში არ არ­სე­ბობს თა­ნა­მედ­რო­ვე სტან­დარ­ტე­ბის შე­სა­ბა­მი­სი ტი­რი და ამი­ტომ სა­ერ­თა­შო­რი­სო ტურ­ნი­რებ­ზე ჩა­მოს­ვ­ლის მსურ­ველ­თა უდი­დეს ნა­წილს, რამ­დე­ნი­მე ძვე­ლი მე­გობ­რის გარ­და, უარით ის­ტუმ­რებს… სამ­წუ­ხა­როდ, პრობ­ლე­მე­ბი სხვაც ბევ­რია.

ახ­ლა სა­ლუქ­ვა­ძის წი­ნა­შე ახა­ლი ამო­ცა­ნაა – და­ე­წი­ოს კა­ნა­დელ ცხე­ნო­სან იან მი­ლარს, რო­მე­ლმაც 10 ოლიმ­პი­ა­და­ზე იას­პა­რე­ზა. მარ­თა­ლია, ტო­კი­ოს თა­მა­შე­ბის დღე­ებ­ში, სპორ­ტი­დან წას­ვ­ლის შე­სა­ხებ კი გა­მო­აცხა­და, მა­ინც არ­სე­ბობს იმე­დი, რომ გა­ნა­ახ­ლებს კა­რი­ე­რას – ბო­ლო პე­რი­ოდ­ში, რო­ცა ჟურ­ნა­ლის­ტე­ბი ამ თე­მა­ზე ვე­კითხე­ბით, ამ­ბობს, რომ ჯერ ის­ვე­ნებს, ვარ­ჯი­შის გა­ნახ­ლე­ბას კი კა­ტე­გო­რი­უ­ლად არ გა­მო­რიცხავს. მარ­თა­ლია, ძა­ლი­ან დატ­ვირ­თუ­ლი გრა­ფი­კით ცხოვ­რობს – არის სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ეროვ­ნუ­ლი ოლიმ­პი­უ­რი კო­მი­ტე­ტის ვი­ცე-პრე­ზი­დენ­ტი, სრო­ლის სა­ხე­ო­ბა­თა ფე­დე­რა­ცი­ის პირ­ვე­ლი ვი­ცე-პრე­ზი­დენ­ტი, აქვს სა­კუ­თა­რი ტი­რი და კლუ­ბი, სა­დაც უკ­ვე აღ­იზარ­დ­ნენ ეროვ­ნუ­ლი ნაკ­რე­ბის წევ­რე­ბი, ცო­ტა ხნის წინ სპორ­ტის მე­ზე­უ­მის დი­რექ­ტო­რა­დაც და­ი­ნიშ­ნა, რო­მე­ლიც ახ­ლა იქ­მ­ნე­ბა – ექ­ს­პო­ნა­ტე­ბი კი არ­სე­ბობს, ოღონდ – და­საწყო­ბე­ბუ­ლი, მაგ­რამ შე­ნო­ბის­თ­ვის ად­გი­ლი ახ­ლა­ხან გა­მო­ი­ყო და იმა­საც ბევ­რი ყუ­რადღე­ბა სჭირ­დე­ბა; წლე­ბის წინ ისიც მითხ­რა, ქა­ღალ­დო­მა­ნია ძა­ლი­ან მიშ­ლის ხელს ვარ­ჯიშ­შიო (იგუ­ლის­ხ­მა ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლი პოს­ტე­ბი, სა­დაც სა­ბუ­თე­ბის წარ­მო­ე­ბას ბევ­რი დრო მი­აქვს), თუმ­ცა მა­ინც ვი­მე­დოვ­ნებთ, რომ მე-10 ოლიმ­პი­ა­და საკ­მა­რი­სი ცდუ­ნე­ბა აღ­მოჩ­ნ­დე­ბა სპორ­ტ­ში და­საბ­რუ­ნებ­ლად. თა­ვის დრო­ზე ხომ, 10 ოლიმ­პი­ა­და მა­მა­მაც და­უ­სა­ხა მიჯ­ნად: ნი­ნო, მე ამას ვერ მო­ვეს­წ­რე­ბი, მაგ­რამ, იცო­დე, 10 ოლიმ­პი­ა­და­ზე უნ­და გა­მოხ­ვი­დეო, – უთხ­რა წლე­ბის წინ, ჯერ კი­დევ კა­რი­ე­რის და­საწყის­ში მდგარს. სა­ბედ­ნი­ე­როდ, ვახ­ტანგ სა­ლუქ­ვა­ძეც ეს­წ­რე­ბა ამ დროს და თან მე-10 თა­მა­შე­ბამ­დეც რა­ღა დარჩა!

ირაკლი თავაძე

მასწავლებელთა სასერტიფიკაციო გამოცდები

წამყვანი და მენტორი მასწავლებლობის მსურველთა გამოცდა პროფესიულ უნარებში 

შეფასებისა და გამოცდების ეროვნული ცენტრის მიერ მომზადებულ გამოცდაზე  პროფესიულ უნარებში, წამყვანი და მენტორი მასწავლებლობის მსურველთათვის, საგამოცდო ტესტში გამოყენებული იქნება სხვადასხვა ტიპის დავალება: ♦ არჩევითპასუხებიანი ♦ შესაბამისობის ♦...

ერთიანი ეროვნული გამოცდები

მოსამზადებელი კურსი მოსწავლეებისთვის

მსგავსი სიახლეები