23 მაისი, ხუთშაბათი, 2024

მუ­სი­კა­ლუ­რი ტერ­მი­ნე­ბის ლექ­სი­კო­ნი

spot_img

აბ­რე­ვი­ა­ტუ­რა – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნიშ­ნე­ბი, რომ­ლებ­საც სა­ნო­ტო დამ­წერ­ლო­ბა­ში მუ­სი­კის ჩა­წე­რისა და წა­კითხ­ვის გა­სა­ად­ვი­ლებ­ლად იყე­ნე­ბენ.

ადა­ჯიო – ნა­წარ­მო­ე­ბის მშვიდ, ნელ ტემ­პ­ში შეს­რუ­ლე­ბა.

აკო­ლა­და – რამ­დე­ნი­მე სა­ნო­ტო სის­ტე­მის გა­მა­ერ­თი­ა­ნე­ბე­ლი ნი­შა­ნი.

ავ­ლო­სი – ჰო­ბო­ის ტი­პის ორ­ღე­რო­ი­ა­ნი ძველ­ბერ­ძ­ნუ­ლი ჩა­სა­ბე­რი საკ­რა­ვი.

აკომ­პა­ნე­მენ­ტი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის, მე­ლო­დი­ის ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი თან­ხ­ლე­ბა.

აკომ­პა­ნი­ა­ტო­რი – მუ­სი­კო­სი, რო­მე­ლიც ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტულ თან­ხ­ლე­ბას უწევს სო­ლისტს.

აკორ­დი – სხვა­დას­ხ­ვა სი­მაღ­ლის სა­მი ან მე­ტი ბგე­რის ერ­თ­დ­რო­უ­ლი თა­ნაჟ­ღე­რა­დო­ბა.

ალეგ­რო – სწრა­ფი, ჩქა­რი შეს­რუ­ლე­ბა.

ალი­ლო – ძვე­ლი სადღე­სას­წა­უ­ლო სა­შო­ბაო გუნ­დუ­რი სიმ­ღე­რა.

ალე­მან­და – XVII-XVIII სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის საფ­რან­გეთ­ში გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი ზო­მი­ე­რი ტემ­პის და ხა­სი­ა­თის ცეკ­ვა.

ალ­ტი – 1. ქა­ლის ან ბავ­შ­ვის და­ბა­ლი სა­სიმ­ღე­რო ხმა; 2. ვი­ო­ლი­ნო­ზე ოდ­ნავ მოზ­რ­დი­ლი სი­მე­ბი­ან-ხე­მი­ა­ნი საკ­რა­ვი.

ან­დან­ტე – ზო­მი­ერ ტემ­პ­ში შეს­რუ­ლე­ბა.

ან­სამ­ბ­ლი – ერ­თად, შე­თან­ხ­მე­ბუ­ლად დაკ­ვ­რა და სიმ­ღე­რა.

ან­ტი­ფო­ნი – ორი გუნ­დის მი­ერ სიმ­ღე­რის მო­ნაც­ვ­ლე­ო­ბით შეს­რუ­ლე­ბა.

ან­ტ­რაქ­ტი – სპექ­ტაკ­ლ­ში მოქ­მე­დე­ბებს შო­რის შეს­ვე­ნე­ბა.

აპ­ლი­კა­ტუ­რა – მუ­სი­კა­ლურ საკ­რა­ვებ­ზე დაკ­ვ­რი­სას თი­თე­ბის გან­ლა­გე­ბა არა­ბუ­ლი ციფ­რე­ბის აღ­ნიშ­ვ­ნით (1, 2, 3, 4, 5) ნო­ტის ზე­ვით ან ქვე­ვით.

არია – ოპე­რა­ში სო­ლო სიმ­ღე­რა.

არ­პე­ჯიო – აკორ­დის ბგე­რე­ბის თან­მიმ­დევ­რუ­ლი შეს­რუ­ლე­ბა.

არ­ფა – ქნა­რი, ერთ-ერ­თი უძ­ვე­ლე­სი 46 სი­მი­ა­ნი საკ­რა­ვი.

არ­ღა­ნი – მე­ქა­ნი­კუ­რი საკ­რა­ვი, უკ­ლა­ვი­შო ორ­გა­ნის ნა­ირ­სა­ხე­ო­ბა, რო­მე­ლიც მე-18 სა­უ­კუ­ნე­ში ევ­რო­პა­ში შე­იქ­მ­ნა.

აქ­ცენ­ტი – რო­მე­ლი­მე ბგე­რის, აკორ­დის ან ტაქ­ტის ნა­წი­ლის მძლავ­რად, ხაზ­გას­მით გა­მო­ყო­ფა.

ბა­ლა­და – თხრო­ბი­თი ხა­სი­ა­თის ვო­კა­ლუ­რი ან ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი.

ბა­ლე­ტი – მუ­სი­ა­ლურ-თე­ატ­რა­ლუ­რი წარ­მოდ­გე­ნა, სა­დაც ში­ნა­არ­სი გად­მო­ცე­მუ­ლია ცეკ­ვით, მოძ­რა­ო­ბით და მუ­სი­კის თან­ხ­ლე­ბით.

ბა­ნი – მა­მა­კა­ცის ყვე­ლა­ზე და­ბა­ლი სა­სიმ­ღე­რო ხმა.

ბა­ნის გა­სა­ღე­ბი – იწე­რე­ბა სა­ნო­ტო სის­ტე­მის მე­ოთხე ხაზ­ზე და გა­მო­ი­ყე­ნე­ბა და­ბა­ლი რე­გის­ტ­რის ნო­ტე­ბის და­სა­წე­რად.

ბან­ჯო – გი­ტა­რის მსგავ­სი სი­მე­ბი­ა­ნი ჩა­მო­საკ­რა­ვი ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტი, რო­მე­ლიც ამე­რიკე­ლი ზან­გე­ბის საკ­რა­ვის – ბონ­ჯას რე­კონ­ს­ტ­რუქ­ცი­ით შე­იქ­მ­ნა.

ბარ­დი – კელ­ტუ­რი ტო­მე­ბის სა­ხალ­ხო მგო­სან-მომ­ღე­რა­ლი (ირ­ლან­დი­ა­ში, უელ­ს­სა და შოტ­ლან­დი­ა­ში).

ბა­რი­ტო­ნი – მა­მა­კა­ცის სა­შუ­ა­ლო სა­სიმ­ღე­რო ხმა.

ბარ­კა­ლო­რა – იტა­ლი­ე­ლი მე­ნა­ვე­ე­ბის სიმ­ღე­რის სა­ხელ­წო­დე­ბა.

ბე­კა­რი – ნი­შა­ნი, რო­მე­ლიც დი­ეზს და ბე­მოლს აუქ­მებს.

ბელ­კან­ტო – მე-17 სა­უ­კუ­ნის იტა­ლი­ა­ში ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბუ­ლი ვო­კა­ლურ-სა­შემ­ს­რუ­ლებ­ლო სტი­ლი, რო­მელ­საც ვო­კა­ლი­ზა­ცი­ის სი­ლა­მა­ზე, პლას­ტი­უ­რო­ბა, უაღ­რე­სი სიმ­სუ­ბუ­ქე და მოქ­ნი­ლო­ბა ახა­სი­ა­თებს.

ბე­მო­ლი – ალ­ტე­რა­ცი­ის ნი­შა­ნი, რო­მე­ლიც ბგე­რის სი­მაღ­ლეს ნა­ხე­ვა­რი ტო­ნით ადაბ­ლებს.

ბე­ნე­ფი­სი – წარ­მოდ­გე­ნა ერთ-ერ­თი მო­ნა­წი­ლე მსა­ხი­ო­ბის პა­ტივ­სა­ცე­მად.

ბე­რი­კა­ო­ბა – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი იმ­პ­რო­ვი­ზა­ცი­უ­ლი სა­ნა­ხა­ო­ბა, რო­მე­ლიც საკ­რა­ვი­ე­რი მუსიკისა და სიმ­ღე­რის თან­ხ­ლე­ბით მიმ­დი­ნა­რე­ობ­და.

ბიგ-ბენ­დი – ჯა­ზუ­რი ორ­კეს­ტ­რის ნა­ირ­სა­ხე­ო­ბა, რო­მე­ლიც 10-15 ადა­მი­ა­ნის­გან შედ­გე­ბა.

ბის – მო­წო­ნე­ბის ნიშ­ნად მა­ყუ­რე­ბელ­თა შე­ძა­ხი­ლი გა­მე­ო­რე­ბის მოთხოვ­ნით.

ბლუ­ზი – ზან­გე­ბის მი­ერ ნე­ლი ტემ­პით შეს­რუ­ლე­ბუ­ლი ლი­რი­კუ­ლი სიმ­ღე­რა, რო­მე­ლიც მე-19 სა­უ­კუ­ნის მი­წუ­რულს შე­იქ­მ­ნა.

ბო­ლე­რო – ეს­პა­ნუ­რი ხალ­ხუ­რი ცეკ­ვა.

გა­ვო­ტი – ძვე­ლე­ბუ­რი ფრან­გუ­ლი სა­ფერ­ხუ­ლო ცეკ­ვა.

გა­მა – ბგე­რა­თა აღ­მა­ვა­ლი და დაღ­მა­ვა­ლი თან­მიმ­დევ­რო­ბა, ერ­თი ან რამ­დე­ნი­მე ოქ­ტა­ვის ფარ­გ­ლებ­ში.

გე­ნე­რა­ლუ­რი პა­უ­ზა – ყვე­ლა ხმის და საკ­რა­ვის ხან­გ­რ­ძ­ლი­ვი შეს­ვე­ნე­ბა სა­გუნ­დო, სა­ორ­კეს­ტ­რო შეს­რუ­ლე­ბის დროს.

გე­ნე­რა­ლუ­რი რე­პე­ტი­ცია – უკა­ნას­კ­ნე­ლი რე­პე­ტი­ცია კონ­ცერ­ტის ან სპექ­ტაკ­ლის წინ დე­კო­რა­ცი­ე­ბით და კოს­ტი­უ­მე­ბით.

გი­ტა­რა – სი­მე­ბი­ან-ჩა­მო­საკ­რა­ვი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

გლი­სან­დო – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ადა­მი­ა­ნის ხმით ან მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვით შეს­რუ­ლე­ბის ხერ­ხი, რო­მე­ლიც მი­იღ­წე­ვა თი­თის ან ხმის „და­ცუ­რე­ბით“.

გრა­მო­ფო­ნი – აპა­რა­ტი, რო­მე­ლიც მე­ქა­ნი­კუ­რი მოწყო­ბი­ლო­ბით გად­მოს­ცემს გრა­მო­ფო­ნის ფირ­ფი­ტა­ზე ჩა­წე­რილ ბგე­რებს.

გრუ­პე­ტო – მე­ლო­დი­უ­რი სამ­კა­უ­ლი, რო­მე­ლიც შედ­გე­ბა 4 ან 5 ნო­ტის­გან.

გუ­დას­ტ­ვი­რი – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი ჩა­სა­ბე­რი საკ­რა­ვი. სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლია მი­სი რამ­დე­ნი­მე სა­ხე­ო­ბა: ქარ­თ­ლუ­რი და რა­ჭუ­ლი გუ­დას­ტ­ვი­რი, აჭა­რუ­ლი და მეს­ხუ­რი ჭი­ბო­ნი.

გუნ­დი – ვო­კა­ლის­ტ­თა დი­დი ჯგუ­ფი, არა­ნაკ­ლებ 12 შემ­ს­რუ­ლებ­ლი­სა.

და­ი­რა – და­სარ­ტყ­მე­ლი საკ­რა­ვი, ხის ვიწ­რო რკა­ლი, რო­მელ­საც ცალ მხა­რეს თხის ტყა­ვი ან თევ­ზის ბუშ­ტის აპ­კი აქვს გა­დაკ­რუ­ლი.

და­ლაი – მიც­ვა­ლე­ბუ­ლის კულ­ტ­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი გლო­ვის სიმ­ღე­რა.

და­სარ­ტყა­მი საკ­რა­ვე­ბი – მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვე­ბი, რო­მელ­თა ბგე­რა მი­ი­ღე­ბა დარ­ტყ­მით. და­სარ­ტყა­მი საკ­რა­ვე­ბი ორ­გ­ვა­რია: 1. გარ­კ­ვე­უ­ლი სი­მაღ­ლის ბგე­რე­ბი­ა­ნი – ლი­ტავ­რე­ბი, ზა­რე­ბი, ზან­ზა­ლა­კე­ბი, ჩე­ლეს­ტა, ქსი­ლო­ფო­ნი; 2. გა­ურ­კ­ვე­ვე­ლი სი­მაღ­ლის ბგე­რე­ბი­ა­ნი – ტამ-ტა­მი, დი­დი და პა­ტა­რა დო­ლი, და­ი­რა, თეფ­შე­ბი და სხვა.

დე­ბი­უ­ტი – მსა­ხი­ო­ბის, შემ­ს­რუ­ლებ­ლის პირ­ვე­ლი გა­მოს­ვ­ლა სცე­ნა­ზე.

დე­ტო­ნი­რე­ბა – მუ­სი­კა­ლუ­რი ბგე­რის არა­ზუს­ტი, მცდა­რი შეს­რუ­ლე­ბა.

დი­თი­რამ­ბი – ან­ტი­კუ­რი სა­ზე­ი­მო ლი­რი­კის ჟან­რი, ხალ­ხუ­რი ორი­გი­ნა­ლუ­რი ჰიმ­ნი.

დი­რი­ჟო­რი – ორ­კეს­ტ­რის, გუნ­დის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლი.

დის­კან­ტი – ბავ­შ­ვის (ბი­ჭის) მა­ღა­ლი ხმა.

დი­სო­ნან­სი – კე­თილ­ხ­მო­ვა­ნე­ბის დარ­ღ­ვე­ვა.

დოლ­ჩე – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ნა­ზად შეს­რუ­ლე­ბა.

დუ­დუ­კი – კავ­კა­სი­ა­ში გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი ხის ჩა­სა­ბე­რი საკ­რა­ვი.

დუ­ე­ტი – ორი შემ­ს­რუ­ლებ­ლის­გან შემ­დ­გა­რი ან­სამ­ბ­ლი.

ტერ­მი­ნი – გან­მარ­ტე­ბა

ელე­გია – სევ­დი­ა­ნი ლი­რი­კუ­ლი მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი.

ეპიგ­რა­ფი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ფრა­ზის და­საწყი­სი.

ეტი­უ­დი – ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი პი­ე­სა, რო­მე­ლიც გა­მიზ­ნუ­ლია შეს­რუ­ლე­ბის ოს­ტა­ტო­ბის, ტექ­ნი­კის გან­ვი­თა­რე­ბის­თ­ვის.

ექ­ს­პ­რომ­ტი – სა­ხელ­და­ხე­ლოდ შექ­მ­ნი­ლი მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი.

ვალ­სი – სა­მეჯ­ლი­სო ცეკ­ვა წყვი­ლე­ბის შეს­რუ­ლე­ბით.

ვალ­ტორ­ნა – სპი­ლენ­ძის სა­სუ­ლე საკ­რა­ვი.

ვა­რი­ა­ცია – მუ­სი­კა­ში მე­ლო­დი­ის ან თან­ხ­ლე­ბის სა­ხე­შეც­ვ­ლი­ლი გა­მე­ო­რე­ბა.

ვი­ო­ლი­ნო – სი­მე­ბი­ან-ხე­მი­ა­ნი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

ვირ­ტუ­ო­ზი – მუ­სი­კო­სი, რო­მე­ლიც სრულ­ყო­ფი­ლად ფლობს სა­შემ­ს­რუ­ლებ­ლო (სიმ­ღე­რის და დაკ­ვ­რის) ტექ­ნი­კას.

ვო­კა­ლი­ზი – ვო­კა­ლის­ტე­ბის­თ­ვის გან­კუთ­ვ­ნი­ლი უტექ­ს­ტო სა­ვარ­ჯი­შო, რო­მე­ლიც ხმო­ვან ბგე­რებ­ზე სრულ­დე­ბა.

ზა­რე­ბი –  და­სარ­ტყა­მი საკ­რა­ვე­ბის კომ­პ­ლექ­ტი, რო­მე­ლიც გა­მო­ი­ყე­ნე­ბა სა­ო­პე­რო და სიმ­ფო­ნი­ურ ორ­კეს­ტ­რ­ში ზა­რე­ბის რეკ­ვის იმი­ტა­ცი­ი­სათ­ვის.

ზა­რი – სამ­გ­ლო­ვი­ა­რო გუნ­დუ­რი სიმ­ღე­რა-ტი­რი­ლი, რო­მელ­საც დაკ­რ­ძალ­ვის დღეს, ჯერ ოჯახ­ში და შემ­დეგ სა­საფ­ლა­ო­ზე, ცალ-ცალ­კე ას­რუ­ლე­ბენ ქალე­ბი და კა­ცე­ბი.

ზურ­ნა – აღ­მო­სავ­ლე­თის ქვეყ­ნებ­ში გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი ჩა­სა­ბე­რი საკ­რა­ვი. მას, უმ­თავრე­სად, გარ­გა­რის ან კაკ­ლის ხი­სა­გან ამ­ზა­დე­ბენ.

თე­ატ­რო­ნი – მა­ყუ­რე­ბელ­თა ად­გი­ლე­ბი ძველ ბერ­ძ­ნულ თე­ატ­რ­ში.

თე­მა – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ან მი­სი ნა­წი­ლის ძი­რი­თა­დი მო­ტი­ვი.

თე­მა ვა­რი­ა­ცი­ე­ბით –  თე­მის გა­მე­ო­რე­ბა შეც­ვ­ლი­ლი სა­ხით.

იავ­ნა­ნა – მზი­სა და ნა­ყო­ფი­ე­რე­ბის ქალ­ღ­მერთ ნა­ნას­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი წარმართუ­ლი სა­კულ­ტო რი­ტუ­ა­ლის უძ­ვე­ლე­სი სა­გა­ლო­ბე­ლი.

იად­გა­რი – ქარ­თუ­ლი ლი­ტურ­გი­უ­ლი კრე­ბუ­ლი, რო­მელ­შიც ქრის­ტი­ა­ნულ ღვთის­მ­სა­ხუ­რე­ბა­ში და­წე­სე­ბუ­ლი სხვა­დას­ხ­ვა სა­ეკ­ლე­სიო დღე­სას­წა­უ­ლი და ხსე­ნე­ბა­თა სა­გა­ლო­ბე­ლია წარ­მოდ­გე­ნი­ლი.

იმი­ტა­ცია – მრა­ვალ­ხ­მი­ან მუ­სი­კა­ლურ ნა­წარ­მო­ებ­ში ერ­თი ხმის მე­ლო­დი­ის ზუს­ტი ან მი­ახ­ლო­ე­ბი­თი გან­მე­ო­რე­ბა სხვა ხმა­ში.

ინ­ტერ­ვა­ლი –  ორ მუ­სი­კა­ლურ ბგე­რას შო­რის მან­ძი­ლი.

ინ­ტო­ნა­ცია – მე­ლო­დი­ის უმ­ცი­რე­სი ნა­წი­ლი, რო­მელ­საც გა­მომ­სახ­ვე­ლო­ბი­თი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა აქვს.

იუმო­რეს­კა – გა­სარ­თო­ბი, იუმო­რის­ტუ­ლი ხა­სი­ა­თის მცი­რე ზო­მის პი­ე­სა.

კა­ბა­ლე­ტა – გმი­რუ­ლი ხა­სი­ა­თის პა­ტა­რა სა­ო­პე­რო არია.

კა­ვა­ტი­ნა – ლი­რი­კუ­ლი ხა­სი­ა­თის არია ოპე­რა­ში.

კა­კა­ფო­ნია – არა­კე­თილ­ხ­მო­ვა­ნი ჟღე­რა­დო­ბა.

კა­მერ­ტო­ნი – ფო­ლა­დის ორ­თი­თა ხელ­საწყო, რო­მე­ლიც მყარ სა­გან­ზე დარ­ტყ­მი­სას გამოს­ცემს გარ­კ­ვე­უ­ლი სი­მაღ­ლის ბგე­რას. გა­მო­ი­ყე­ნე­ბა მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვის აწყო­ბი­სას ან გუნ­დის მი­ერ სიმ­ღე­რის შეს­რუ­ლე­ბის დროს.

კა­მე­რუ­ლი ორ­კეს­ტ­რი – შედ­გე­ბა 18-20 შემ­ს­რუ­ლებ­ლის­გან, რო­მელ­თა ძი­რი­თად ბირთვს სი­მე­ბი­ან-ხე­მი­ა­ნი საკ­რა­ვე­ბი წარ­მო­ად­გე­ნენ.

კან­ტა­ტა – დი­დი ზო­მის ვო­კა­ლურ-ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი სო­ლის­ტის, გუნ­დი­სა და სიმ­ფო­ნი­უ­რი ორ­კეს­ტ­რის­თ­ვის.

კან­ტი­ლე­ნა – მღე­რა­დი ხა­სი­ა­თის ვო­კა­ლუ­რი ან საკ­რა­ვი­ე­რი მე­ლო­დია.

კა­პე­ლა – პრო­ფე­სი­უ­ლი სა­გუნ­დო კო­ლექ­ტი­ვი.

კვარ­ტე­ტი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ან­სამ­ბ­ლი, რო­მელ­შიც ოთხი შემ­ს­რუ­ლე­ბე­ლია.

კან­ტი­ლე­ნა – მღე­რა­დი ვო­კა­ლუ­რი ან საკ­რა­ვი­ე­რი მე­ლო­დია.

კა­პე­ლა – პრო­ფე­სი­უ­ლი სა­გუნ­დო კო­ლექ­ტი­ვი.

კი­თა­რა – ძვ. ბერ­ძ­ნუ­ლი ოთხ­სი­მი­ა­ნი საკ­რა­ვი, ქნა­რის ნა­ირ­სა­ხე­ო­ბა.

კლა­ვი­კორ­დი – ძვე­ლე­ბუ­რი კლა­ვი­შე­ბი­ა­ნი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

კო­ლო­რა­ტუ­რა – ვო­კა­ლუ­რი პარ­ტი­ის ვირ­ტუ­ო­ზუ­ლი, ტექ­ნი­კუ­რად რთუ­ლი პა­სა­ჟი.

კო­ლო­რა­ტუ­რუ­ლი სოპ­რა­ნო – ქა­ლის ყვე­ლა­ზე მა­ღა­ლი რე­გის­ტ­რის ხმა.

კო­მე­დია – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი, რო­მელ­საც აქვს გა­სარ­თო­ბი და სა­ტი­რუ­ლი სი­უ­ჟე­ტი.

კომ­პო­ზი­ტო­რი – პი­რი, რო­მე­ლიც ქმნის მუ­სი­კა­ლურ ნა­წარ­მო­ებს.

კონ­სერ­ვა­ტო­რია – უმაღ­ლე­სი მუ­სი­კა­ლუ­რი სას­წავ­ლო და­წე­სე­ბუ­ლე­ბა.

კონ­ტ­რა­ბა­სი – ვი­ო­ლი­ნოს ოჯახ­ში ყვე­ლა­ზე დი­დი ზო­მის სი­მე­ბი­ან-ხე­მი­ა­ნი საკ­რა­ვი.

კონ­ცერ­ტი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი ორ­კეს­ტ­რის თან­ხ­ლე­ბით რო­მე­ლი­მე სო­ლო საკრა­ვი­სათ­ვის.

ლა­ზა­რე – ქარ­თულ წარ­მარ­თულ რე­ლი­გი­ა­ში, ამინ­დის ღვთა­ე­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი ერ­თხ­მი­ა­ნი სიმ­ღე­რა.

ლა­იტ­მო­ტი­ვი – ძი­რი­თა­დი მო­ტი­ვი, რო­მე­ლიც დრო­დად­რო მე­ორ­დე­ბა მუ­სი­კა­ლურ ნა­წარ­მო­ებ­ში.

ლიბ­რე­ტო – მუ­სი­კა­ლურ-დრა­მა­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის (ოპე­რა, ოპე­რე­ტა, ბა­ლე­ტი) ლი­ტე­რე­ტუ­რუ­ლი სცე­ნა­რი.

ლი­ლე – სვა­ნუ­რი უძ­ვე­ლე­სი სა­წეს­ჩ­ვე­უ­ლე­ბო სა­გა­ლო­ბე­ლი, მზის წარ­მარ­თუ­ლი სა­დი­დე­ბე­ლი.

ლი­რა – ძვ. ბერ­ძ­ნუ­ლი სი­მე­ბი­ან-ხე­მი­ა­ნი საკ­რა­ვი.

ლი­ტავ­რა – ძვე­ლე­ბუ­რი და­სარ­ტყა­მი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

ლო­ჟა – მა­ყუ­რე­ბელ­თა დარ­ბაზ­ში რამ­დე­ნი­მე პი­რი­სათ­ვის გან­კუთ­ვ­ნი­ლი ად­გი­ლი.

ლოტ­ბა­რი – მომ­ღე­რალ­თა გუნ­დის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლი.

მა­ეს­ტ­რო – ხე­ლო­ვა­ნის (კომ­პო­ზი­ტო­რის, დი­რი­ჟო­რის, მუ­სი­კო­სის) სა­პა­ტიო წო­დე­ბა.

მან­დო­ლი­ნა – სი­მე­ბი­ა­ნი ჩა­მო­საკ­რა­ვი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

მა­ზურ­კა – პო­ლო­ნუ­რი ხალ­ხუ­რი ცეკ­ვა.

მე­ლო­დეკ­ლა­მა­ცია – ლექ­სის ან პრო­ზა­უ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბის მხატ­ვ­რუ­ლი კითხ­ვა მუ­სი­კის თან­ხ­ლე­ბით.

მე­ლო­მა­ნი – მუ­სი­კის, სიმ­ღე­რის დი­დი მოყ­ვა­რუ­ლი.

მე­ნეს­ტ­რე­ლი – მო­ხე­ტი­ა­ლე პო­ეტ-მუ­სი­კო­სი, შუა სა­უ­კუ­ნე­ებ­ში, საფ­რან­გეთ­სა და ინ­გ­ლის­ში.

მე­ნუ­ე­ტი – ფრან­გუ­ლი ხალ­ხუ­რი ცეკ­ვა.

მე­სა – სა­სუ­ლი­ერო ტექ­ს­ტ­ზე და­წე­რი­ლი მრა­ვალ­ნა­წი­ლი­ა­ნი ვო­კა­ლურ-ინ­ს­ტ­რუ­მენტუ­ლი ჟან­რის ნა­წარ­მო­ე­ბი გუნ­დის, სო­ლის­ტის და ორ­კეს­ტ­რი­სათ­ვის ან მის გა­რე­შე.

მეს­ტ­ვი­რე – გუ­დას­ტ­ვირ­ზე შემ­ს­რუ­ლე­ბე­ლი მომ­ღე­რა­ლი, მე­ლექ­სე, სა­წეს­ჩ­ვე­უ­ლე­ბო დღე­სას­წა­უ­ლე­ბის პო­პუ­ლა­რუ­ლი მო­ნა­წი­ლე.

მეტ­რო­ნო­მი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ტემ­პის გა­სა­ზო­მი ხელ­საწყო.

მე­ცო-პი­ა­ნო – ტერ­მი­ნი, რო­მე­ლიც მუ­სი­კა­ლუ­რი ბგე­რის ზო­მი­ე­რად წყნარ შეს­რუ­ლე­ბას აღ­ნიშ­ნავს.

მე­ცო-სოპ­რა­ნო – ქა­ლის ხმა სოპ­რა­ნო­სა და კონ­ტ­რალ­ტოს შო­რის.

მე­ცო-ფორ­ტე – ტერ­მი­ნი, რო­მე­ლიც ­ზო­მი­ე­რად ძლი­ერ მუ­სი­კა­ლურ ჟღე­რა­დო­ბას აღ­ნიშ­ნავს.

მზე ში­ნა – ძე­ო­ბის რი­ტუ­ალ­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი წარ­მარ­თო­ბის დრო­ინ­დე­ლი ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი ორ­ხ­მი­ა­ნი სიმ­ღე­რა.

მთქმე­ლი – მუ­სი­კა­ლურ ფოლ­კ­ლორ­ში სიმ­ღე­რის დამ­წყებს უწო­დე­ბენ.

მი­ნე­ზინ­გე­რი – შუა სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის გერ­მა­ნი­ა­ში პო­ეტ-მომ­ღე­რა­ლი, რო­მე­ლიც სიყ­ვა­რულ­სა და რა­ინ­დო­ბას უმ­ღე­რო­და.

მი­ნი­ა­ტუ­რა – პა­ტა­რა მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი.

მი­უ­ზიკ­ლი – მუ­სი­კა­ლურ-სას­ცე­ნო ნა­წარ­მო­ე­ბი, რო­მელ­შიც გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლია ეს­ტ­რა­დის, სა­ბა­ლე­ტო მუ­სი­კის, ქო­რე­ოგ­რა­ფი­ი­სა და სა­ო­პე­რო ხე­ლოვ­ნე­ბის გა­მომ­სახვე­ლო­ბი­თი ნი­მუ­შე­ბი.

მო­დე­რა­ტო – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ზო­მი­ე­რი ტემ­პით შეს­რუ­ლე­ბა.

მო­ტი­ვი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ძი­რი­თა­დი ელე­მენ­ტი, მე­ლო­დია.

მო­ძა­ხი­ლი – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი სამ­ხ­მი­ა­ნი სიმ­ღე­რის ერთ-ერ­თი ზე­მო ხმა.

მრა­ვალ­ჟა­მი­ე­რი – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი სამ­ხ­მი­ა­ნი სუფ­რუ­ლი სიმ­ღე­რა და სა­სუ­ლი­ე­რო სა­გა­ლო­ბე­ლი.

ნა­ნა – სიმ­ღე­რა, რომ­ლი­თაც ბავშვს აძი­ნე­ბენ.

ნე­ოკ­ლა­სი­ციზ­მი – მიმ­დი­ნა­რე­ო­ბა მუ­სი­კა­ში (XX სა­უ­კუ­ნე), რომ­ლის­თ­ვი­საც და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლია ძვე­ლი კლა­სი­კუ­რი მუ­სი­კის მხატ­ვ­რუ­ლი აზ­როვ­ნე­ბი­სა და ჟან­რე­ბი­სად­მი მი­მარ­თ­ვა.

ნი­უ­ან­სი – მუ­სი­კა­ლუ­რი ხმო­ვა­ნე­ბის ელ­ფე­რი.

ნო­ტე­ბი – მუ­სი­კის ჩა­სა­წე­რი გრა­ფი­კუ­ლი ნიშ­ნე­ბი.

ნოქ­ტი­ურ­ნი – მღე­რა­დი ლი­რი­კუ­ლი მუ­სი­კა­ლუ­რი პი­ე­სა.

ოდა – სა­ზე­ი­მო ხა­სი­ა­თის მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი, რო­მე­ლიც ხოტ­ბას ას­ხამს რო­მე­ლი­მე პირს ან მოვ­ლე­ნას.

ოპე­რა – მუ­სი­კა­ლურ-დრა­მა­ტუ­ლი ხე­ლოვ­ნე­ბის ჟან­რი, აერ­თი­ა­ნებს მუ­სი­კის, დრა­მა­ტურ­გი­ის, მხატ­ვ­რო­ბის, ქო­რე­ოგ­რა­ფი­ის ელე­მენ­ტებს.

ოპე­რე­ტა – მცი­რე ზო­მის ოპე­რა, რო­მელ­საც სა­ფუძ­ვ­ლად უდევს კო­მი­კუ­რი სი­უ­ჟე­ტი.

ოპუ­სი – კომ­პო­ზი­ტო­რის ნა­წარ­მო­ე­ბე­ბის რი­გი­თი ნუ­მე­რა­ცი­ის აღ­მ­ნიშ­ვ­ნე­ლი ტერ­მი­ნი.

ორა­ტო­რია – ვო­კა­ლურ-ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ჟან­რის მრა­ვალ­ნა­წი­ლი­ა­ნი მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი სო­ლის­ტე­ბის, გუნ­დი­სა და ორ­კეს­ტ­რის­თ­ვის.

ორ­გა­ნი – კლა­ვი­შე­ბი­ა­ნი სა­სუ­ლე მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

ორ­კეს­ტ­რი – მუ­სი­კოს-შემ­ს­რუ­ლე­ბელ­თა დი­დი კო­ლექ­ტი­ვი, რომ­ლე­ბიც სხვა­დას­ხ­ვა საკ­რა­ვებ­ზე უკ­რა­ვენ.

ორო­ვე­ლა – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი შრო­მის სიმ­ღე­რა, რო­მე­ლიც ქარ­თ­ლ­სა და კა­ხეთ­შია გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი.

ოს­ტი­ნა­ტო – მუ­სი­კა­ლუ­რი თე­მის მრა­ვალ­გ­ზის გა­მე­ო­რე­ბა.

პა­სი­ო­ნი – ვო­კა­ლურ-ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი სა­ხა­რე­ბის ტექ­ს­ტ­ზე.

პარ­ტე­რი – თე­ატ­რ­ში მა­ყუ­რე­ბელ­თა დარ­ბა­ზის ნა­წი­ლი სცე­ნის დო­ნე­ზე.

პარ­ტი­ტუ­რა – ვო­კა­ლუ­რი, ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ან ვო­კა­ლურ-ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის ყვე­ლა ხმის სა­ნო­ტო ჩა­ნა­წე­რი.

პას­ტო­რა­ლი – ოპე­რა, პან­ტო­მი­მა ან ბა­ლე­ტი, რომ­ლის სი­უ­ჟე­ტი სოფ­ლის ცხოვ­რე­ბას აღ­წერს.

პა­უ­ზა – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ერ­თი, რამ­დე­ნი­მე ან ყვე­ლა ხმის გა­ჩე­რე­ბა, შეწყ­ვე­ტა.

პი­ა­ნი­სი­მო – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის შეს­რუ­ლე­ბა პი­ა­ნო­ზე ხმა­დაბ­ლა.

პი­ა­ნის­ტი – მუ­სი­კო­სი, რო­მე­ლიც უკ­რავს ფორ­ტე­პი­ა­ნო­ზე.

პი­ა­ნო –  მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ხმა­დაბ­ლა შეს­რუ­ლე­ბა.

პი­ე­სა – პა­ტა­რა მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი.

პი­უ­პიტ­რი –  სპე­ცი­ა­ლუ­რი საყ­რ­დე­ნი ნო­ტე­ბის და­სა­დე­ბად.

პო­ე­მა – თა­ვი­სუ­ფა­ლი ფორ­მით და­წე­რი­ლი ლი­რი­კუ­ლი, თხრო­ბი­თი ხა­სი­ა­თის ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის სა­ხელ­წო­დე­ბა.

პო­ლი­ფო­ნია – მრა­ვალ­ხ­მი­ა­ნო­ბის სა­ხე­ო­ბა, რო­მელ­შიც ყვე­ლა ხმა თა­ნა­ბა­რი და და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლია.

პოლ­კა – ჩე­ხუ­რი ხალ­ხუ­რი ცეკ­ვა წყვი­ლე­ბის შეს­რუ­ლე­ბით.

პო­ლო­ნე­ზი – პო­ლო­ნუ­რი სადღე­სას­წა­უ­ლო სა­ზე­ი­მო ცეკ­ვა-მსვლე­ლო­ბა.

პრე­ლუ­დია – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის შე­სა­ვა­ლი.

პრე­მი­ე­რ – სპექ­ტაკ­ლის, ფილ­მის, ბა­ლე­ტის პი­რვე­ლა­დი ჩვე­ნე­ბა.

პრეს­ტი­სი­მო – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ძა­ლი­ან ჩქა­რი ტემ­პი.

პრეს­ტო – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ჩქა­რი ტემ­პი.

პრი­მა­დო­ნა – ოპე­რა­სა და ოპე­რე­ტა­ში მთა­ვა­რი პარ­ტი­ის შემ­ს­რუ­ლე­ბე­ლი ქა­ლი.

პროგ­რა­მუ­ლი – ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი მუ­სი­კის სა­ხე­ო­ბა, რო­მელ­საც სა­ფუძ­ვ­ლად უდევს გარ­კ­ვე­უ­ლი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი პროგ­რა­მა.

პრო­ლო­გი – დრა­მის, სპექ­ტაკ­ლის, ოპე­რის შე­სა­ვა­ლი.

პულ­ტი – სად­გა­მი ნო­ტე­ბი­სათ­ვის.

პუ­ან­ტი­ლიზ­მი – თა­ნა­მედ­რო­ვე კომ­პო­ზი­ცი­ის მე­თო­დი, რომ­ლის დრო­საც ნა­წარ­მო­ე­ბი იქ­მ­ნე­ბა არა მე­ლო­დი­უ­რი ხა­ზე­ბით ან აკორ­დუ­ლი შე­ერ­თე­ბე­ბით, არა­მედ ბგე­რე­ბის „წერ­ტი­ლე­ბით“.

ჟან­რი – სა­ხე­ო­ბე­ბი მუ­სი­კა­ში (სიმ­ფო­ნია, ოპე­რა, ბა­ლე­ტი და ა.შ.).

ჟი­გა – ძვე­ლე­ბუ­რი კელ­ტუ­რი ცეკ­ვა.

ჟონ­გ­ლი­ო­რი – შუა სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის საფ­რან­გეთ­სა და ეს­პა­ნეთ­ში მო­ხე­ტი­ა­ლე მსა­ხი­ო­ბი და მუ­სი­კო­სი.

რაფ­სო­დი – ეპი­კუ­რი სიმ­ღე­რე­ბის შემ­ს­რუ­ლე­ბე­ლი ძველ სა­ბერ­ძ­ნეთ­ში.

რაფ­სო­დია – ხალ­ხურ მე­ლო­დი­ა­ზე აგე­ბუ­ლი თა­ვი­სუ­ფა­ლი ფორ­მის ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბი.

რე­გენ­ტი – მგა­ლო­ბელ­თა გუნ­დის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლი.

რე­გის­ტ­რი – ადა­მი­ა­ნის ხმის ან მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვის დი­ა­პა­ზო­ნი და­ბა­ლი ბგე­რი­დან მა­ღალ ბგე­რამ­დე.

რეკ­ვი­ე­მი – მიც­ვა­ლე­ბულ­თა მო­სახ­სე­ნე­ბე­ლი სამ­გ­ლო­ვი­ა­რო მე­სა.

რეპ­რი­ზა – მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის რო­მე­ლი­მე ნა­წი­ლის გა­მე­ო­რე­ბა.

რეფ­რე­ნი – ვო­კა­ლუ­რი ან ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი ნა­წარ­მო­ე­ბის თე­მა, რო­მე­ლიც სამ­ჯერ მა­ინც მე­ორ­დე­ბა.

რიტ­მი – მუ­სი­კის გა­მომ­სახ­ვე­ლო­ბი­თი სა­შუ­ა­ლე­ბა, რო­მე­ლიც მუ­სი­კა­ლურ ნა­წარ­მო­ებ­ში

ბგე­რა­თა – თა­ნა­ზო­მი­ერ თან­მიმ­დევ­რო­ბას აწეს­რი­გებს.

რო­მან­სი – ვო­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბი ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტის თან­ხ­ლე­ბით.

რო­მან­ტიზ­მი – მხატ­ვ­რუ­ლი მიმ­დი­ნა­რე­ო­ბა, რო­მე­ლიც ჩა­მო­ყა­ლიბ­და ჯერ ლი­ტე­რა­ტუ­რა­ში, შემ­დეგ – მუ­სი­კა­ში, XVIII-XIX სს. მიჯ­ნა­ზე. უკავ­შირ­დე­ბა ხე­ლო­ვან­თა იმედ­გაც­რუ­ე­ბას საფ­რან­გე­თის დი­დი რე­ვო­ლუ­ცი­ის შე­დე­გე­ბით.

რონ­დო – მუ­სი­კა­ლუ­რი ფორ­მა, უც­ვ­ლე­ლი მთა­ვა­რი თე­მის (რეფ­რე­ნი) და ახა­ლი თე­მე­ბის (ეპი­ზო­დი) მო­ნაც­ვ­ლე­ო­ბა­ზე აგე­ბუ­ლი.

სა­ა­რი – დუ­დუ­კის ერ­თ­გ­ვა­რი ტკბი­ლი ჰან­გია, რომ­ლი­თაც ეგე­ბე­ბი­ან ცის­კარს, მზის ამოს­ვ­ლას, აისს.

სა­ბო­დი­შო – ქალ­თა ჯგუ­ფის მი­ერ შეს­რუ­ლე­ბუ­ლი ქარ­თუ­ლი რი­ტუ­ა­ლუ­რი ცეკ­ვა, რო­მე­ლიც ინ­ფექ­ცი­უ­რი სნე­უ­ლე­ბით და­ა­ვა­დე­ბუ­ლი ბავ­შ­ვის სას­თუ­მალ­თან სრულ­დე­ბო­და.

სა­რა­ბან­და – ძვე­ლე­ბუ­რი ეს­პა­ნუ­რი ცეკ­ვა.

სეკ­ვენ­ცია – რა­ი­მე მე­ლო­დი­ის გა­მე­ო­რე­ბა აღ­მა­ვა­ლი ან დაღ­მა­ვა­ლი გა­მის სხვა­დას­ხ­ვა სა­ფე­ხურ­ზე.

სე­რე­ნა­და – ქა­ლი­სად­მი მიძღ­ვ­ნი­ლი სატ­რ­ფი­ა­ლო სიმ­ღე­რა.

სი­მი – საკ­რავ­ზე გაბ­მუ­ლი მავ­თუ­ლი, აბ­რე­შუ­მის ძა­ფი და სხვა, რო­მე­ლიც რხე­ვის დროს მუ­სი­კა­ლურ ბგე­რას გა­მოს­ცემს.

სიმ­ფო­ნია – დი­დი ფორ­მის ნა­წარ­მო­ე­ბი სიმ­ფო­ნი­უ­რი ორ­კეს­ტ­რის­თ­ვის.

სი­უ­ი­ტა – დი­დი ფორ­მის ნა­წარ­მო­ე­ბი, რო­მე­ლიც სა­ერ­თო ში­ნა­არ­სით გა­ერ­თი­ა­ნე­ბულ რამ­დე­ნი­მე კონ­ტ­რას­ტულ ნა­წილს ან პი­ე­სას შე­ი­ცავს.

სო­ი­ნა­რი – ლარ­ჭე­მი, მრა­ვალ­ღე­რო­ვა­ნი სა­ლა­მუ­რი.

სო­ლის­ტი – მუ­სი­კო­სი ან მომ­ღე­რა­ლი, რო­მე­ლიც მარ­ტო უკ­რავს ან მღე­რის.

სო­ლო – ერ­თი ვო­კა­ლის­ტის ან ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტა­ლის­ტის მარ­ტო შეს­რუ­ლე­ბა.

სო­ნა­ტა – ინ­ს­ტ­რუ­მენ­ტუ­ლი მუ­სი­კის ერთ-ერ­თი ძი­რი­თა­დი ჟან­რი, რო­მე­ლიც ერ­თი ან ორი საკ­რა­ვის­თ­ვის იწე­რე­ბა.

სოპ­რა­ნო – ქა­ლის ყვე­ლა­ზე მა­ღა­ლი სა­სიმ­ღე­რო ხმა.

სურ­დი­ნა – მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვე­ბის ხმის სახ­შო­ბი მოწყო­ბი­ლო­ბა.

ტაქ­ტი –  მეტ­რუ­ლი მუ­სი­კა­ლუ­რი ერ­თე­უ­ლი, რო­მე­ლიც თა­ნა­ბარ ნა­წი­ლე­ბად ყოფს მუ­სი­კა­ლურ ნა­წარ­მო­ებს.

ტემ­ბ­რი – ბგე­რის შე­ფე­რი­ლო­ბა.

ტემ­პი –  ნა­წარ­მო­ე­ბის შეს­რუ­ლე­ბის სიჩ­ქა­რე.

ტე­ნო­რი – მა­მა­კა­ცის მა­ღა­ლი ხმა.

ტიმ­პა­ნი – უძ­ვე­ლე­სი და­სარ­ტყ­მე­ლი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

უვერ­ტი­უ­რა –  სა­ორ­კეს­ტ­რო პი­ე­სა, რო­მე­ლიც წინ უძღ­ვის ოპე­რას, ორა­ტო­რი­ას, ბა­ლეტს, დრა­მას.

უნი­სო­ნი – სხვა­დას­ხ­ვა სი­მაღ­ლის ერ­თი და იმა­ვე სა­ხელ­წო­დე­ბის ბგე­რე­ბის ერ­თ­დ­რო­უ­ლი ჟღე­რა­დო­ბა.

ფა­გო­ტი – ყვე­ლა­ზე და­ბა­ლი რე­გის­ტ­რის ხის ჩა­სა­ბე­რი საკ­რა­ვი.

ფერ­მა­ტა – ნი­შა­ნი, რო­მე­ლიც გრძლი­ო­ბას უმა­ტებს ნოტს და პა­უ­ზას.

ფლე­ი­ტა – ხის ჩა­სა­ბე­რი საკ­რა­ვი, არ­სე­ბობს გა­ნი­ვი და გას­წ­ვ­რი­ვი.

ფლე­ი­ტა პი­კო­ლო – ფლე­ი­ტა­ზე სიგ­რ­ძით ორ­ჯერ ნაკ­ლე­ბი ზო­მის და ყვე­ლა­ზე მა­ღა­ლი ხმო­ვა­ნე­ბის.

ფო­ნო­თე­კა –  ხმის ჩა­ნა­წე­რე­ბის სა­ცა­ვი, არ­ქი­ვი.

ფო­ნოგ­რა­მა – ხმის, ბგე­რის ჩა­ნა­წე­რი ფირ­ზე, ფირ­ფი­ტა­ზე.

ქნა­რი – მრა­ვალ­სი­მი­ა­ნი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი, მი­სი ნა­ირ­სა­ხე­ო­ბე­ბია: ბერ­ძ­ნუ­ლი ლი­რა, ქარ­თუ­ლი ჩან­გი და ება­ნი.

ქორ­მა­ის­ტე­რი –  სა­გუნ­დო დი­რი­ჟო­რი, გუნ­დის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლი.

ქსი­ლო­ფო­ნი – და­სარ­ტყ­მე­ლი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი, შედ­გე­ბა 41 ფირ­ფი­ტის­გან.

შავ­ლე­გო – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი გმი­რულ-პატ­რი­ო­ტუ­ლი სიმ­ღე­რა, მიძღ­ვ­ნი­ლია სა­ხალ­ხო გმი­რის, შალ­ვა ახალ­ცი­ხე­ლი­სად­მი.

შა­ი­რი – მხი­ა­რუ­ლი ან ლი­რი­კუ­ლი გან­წყო­ბის ხალ­ხუ­რი სიმ­ღე­რა.

შან­სო­ნი – ფრან­გუ­ლი ხალ­ხუ­რი სიმ­ღე­რა.

შპილ­მა­ნი – შუა სა­უ­კუ­ნე­ებ­ში გერ­მა­ნი­ა­სა და ავ­ს­ტ­რი­ა­ში მო­ხე­ტი­ა­ლე მსა­ხი­ო­ბი და მუ­სი­კო­სი.

ჩაკ­რუ­ლო – ქარ­თუ­ლი ხალ­ხუ­რი სუფ­რუ­ლი სიმ­ღე­რა.

ჩან­გი – უძ­ვე­ლე­სი ქარ­თუ­ლი მო­სა­ზი­დი სი­მე­ბი­ა­ნი საკ­რა­ვი, შე­მორ­ჩე­ნი­ლია მხო­ლოდ სვა­ნეთ­ში.

ჩე­ლეს­ტა – სა­ორ­კეს­ტ­რო კლა­ვი­შე­ბი­ა­ნი საკ­რა­ვი.

ჩონ­გუ­რი – და­სავ­ლეთ სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში გავ­რ­ცე­ლე­ბუ­ლი ოთხ­სი­მი­ა­ნი ჩა­მო­საკ­რა­ვი მუ­სი­კა­ლუ­რი საკ­რა­ვი.

ცე­ზუ­რა – ზღვა­რი მუ­სი­კა­ლუ­რი ნა­წარ­მო­ე­ბის ნა­წი­ლებს შო­რის.

ლი­ა­ნა სონ­ღუ­ლაშ­ვი­ლი
სსიპ თბი­ლი­სის №215 სა­ჯა­რო სკო­ლის მუ­სი­კის პე­და­გო­გი ტერ­მი­ნი    გან­მარ­ტე­ბა

ერთიანი ეროვნული გამოცდები

ბლოგი

კულტურა

მსგავსი სიახლეები