16 მაისი, ორშაბათი, 2022

გო­გო­ნა ჩი­ლე­დან — Niña desde Chile

spot_img

რუბ­რი­კის „ქართველი სტუდენტები უცხოეთში“ სტუ­მა­რია სან­ტი­ა­გოს AIEP-Academia de Idiomas y Estudios Profecionales-ის სტუ­დენ­ტი ნი­ნო ჭა­ღი­აშ­ვი­ლი

 

სკო­ლის წლე­ბი

და­ვამ­თავ­რე თბი­ლი­სის 69-ე სა­ჯა­რო სკო­ლა. და­მამ­თავ­რე­ბელ კლას­ში გა­დავ­წყ­ვი­ტე, ექ­ს­ტერ­ნად ჩა­მე­ბა­რე­ბი­ნა გა­მოც­დე­ბი და ეს, დი­დი ძა­ლის­ხ­მე­ვის ფა­სად, ჩე­მი და ჩე­მი მას­წავ­ლებ­ლე­ბის დამ­სა­ხუ­რე­ბით, შევ­ძე­ლი. დი­დი შრო­მა ჩა­დეს ჩემ­ში, რის გა­მოც მა­თი ყო­ველ­თ­ვის მად­ლი­ე­რი ვიქ­ნე­ბი. ჩემს ცხოვ­რე­ბა­ში ეს იყო პირ­ვე­ლი გარ­დამ­ტე­ხი ნა­ბი­ჯი. სკო­ლის გა­მოც­დე­ბის დამ­თავ­რე­ბის­თა­ნა­ვე, ეროვ­ნუ­ლი გა­მოც­დე­ბის­თ­ვის მომ­ზა­დე­ბა და­ვიწყე და იმა­ვე წელს ჩა­ვი­რიცხე სო­ხუ­მის სა­ხელ­მ­წი­ფო უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში.

ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი, რაც სკო­ლამ მომ­ცა, ადა­მი­ა­ნე­ბია, შე­უც­ვ­ლე­ლი მე­გობ­რე­ბი, რომ­ლე­ბიც ძა­ლი­ან დი­დ როლს თა­მა­შო­ბენ ჩე­მი პი­როვ­ნე­ბის ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბა­ში.

გზა ოკე­ა­ნის გა­და­სავ­ლე­ლად

მე­ო­რე კურ­ს­ზე ვი­ყა­ვი, რო­დე­საც სამ­შობ­ლო­დან ძა­ლი­ან შორს, საცხოვ­რებ­ლად, ჩი­ლე­ში მო­მი­წია წა­მოს­ვ­ლა. ჩე­მი აზ­რით, ოცი წე­ლი, სწო­რედ ის ასა­კია, რო­დე­საც ახალ გა­მოწ­ვე­ვებს უნ­და შე­ე­ჭი­დო. ეს იყო ძა­ლი­ან დი­დი ნა­ბი­ჯი ჩემ­თ­ვის — და­მო­უ­კი­დებ­ლად და­მეწყო ახა­ლი ცხოვ­რე­ბა, მეს­წავ­ლა ბევ­რი ახა­ლი რამ — ახა­ლი პრო­ფე­სია და ახა­ლი ენა. ადაპ­ტა­ცია სრუ­ლი­ად უცხო ქვე­ყა­ნას­თან ძა­ლი­ან რთუ­ლი იყო. ერ­თი შე­ხედ­ვით, ყვე­ლა­ფე­რი ლა­მა­ზად ჩან­და, თუმ­ცა მა­შინ ვერც კი ვაც­ნო­ბი­ე­რებ­დი თუ რა სირ­თუ­ლე­ე­ბის გა­და­ლახ­ვა მო­მი­წევ­და. ხუ­თი წე­ლია, ჩი­ლეს დე­და­ქა­ლაქ სან­ტი­ა­გო­ში ვცხოვ­რობ. ვაგ­რ­ძე­ლებ სირ­თუ­ლე­ებ­თან ბრძო­ლას, თუმ­ცა, ფი­ნან­სუ­რად მხო­ლოდ სა­კუ­თარ თავ­ზე და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა ძა­ლი­ან დიდ ძა­ლას მაძ­ლევს.

ბავ­შ­ვო­ბი­დან არ­ჩე­უ­ლი პრო­ფე­სია

ვსწავ­ლობ სან­ტი­ა­გოს ერთ-ერთ კერ­ძო სას­წავ­ლე­ბელ­ში — AIEP-Academia de Idiomas y Estudios Profecionales, რომ­ლის არ­ჩე­ვაც ძა­ლი­ან სპონ­ტა­ნუ­რად გა­დავ­წყ­ვი­ტე. რო­დე­საც სას­წავ­ლე­ბელ­მა მი­ღე­ბა გა­მო­აცხა­და, ფი­ნან­სე­ბის არ­ქო­ნის და ეს­პა­ნუ­რი ენის სრულ­ყო­ფი­ლად არ­ცოდ­ნის გა­მო, არ ვა­პი­რებ­დი სწავ­ლის დაწყე­ბას. თუმ­ცა, სა­ბუ­თე­ბი მა­ინც შე­ვი­ტა­ნე და ჩა­ვი­რიცხე. რაც შე­ე­ხე­ბა პრო­ფე­სი­ას, ბავ­შ­ვო­ბი­დან მინ­დო­და, რა­ი­მე წვლი­ლი შე­მე­ტა­ნა ადა­მი­ა­ნის ცნო­ბი­ე­რე­ბის ამაღ­ლე­ბა­ში, დავ­ხ­მა­რე­ბო­დი იმ სო­ცი­ა­ლურ ჯგუ­ფებს, რომ­ლე­ბიც სრულ­ყო­ფი­ლად ვერ იმ­კ­ვიდ­რე­ბენ თავს სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში. ამ მხრივ, სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში, ძა­ლი­ან ბევ­რი რა­მაა გა­სა­კე­თე­ბე­ლი. ბედ­ნი­ე­რი ვიქ­ნე­ბი, თუ ჩე­მი პრო­ფე­სი­ით, ოდ­ნავ მა­ინც, შე­ვუწყობ ხელს კა­ნო­ნის წი­ნა­შე ადა­მი­ან­თა თა­ნას­წო­რო­ბას, მი­უ­ხე­და­ვად მა­თი გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი შე­ხე­დუ­ლე­ბე­ბი­სა, სქე­სი­სა, რწმე­ნი­სა, ეკო­ნო­მიკ­უ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბი­სა თუ სხვა.

სას­წავ­ლე­ბელ­ში პირ­ვე­ლი წე­ლი არც ისე მარ­ტი­ვი იყო, თუმ­ცა გან­სა­კუთ­რე­ბით კო­მი­კუ­რი. წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, ჩი­ლე­ში ცხოვ­რობს ქარ­თ­ვე­ლი გო­გო­ნა, იმ მცი­რე­რიცხო­ვან­თა ჯგუ­ფის წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი, რო­მე­ლიც კავ­კა­სი­უ­რი ზო­ნი­დან სას­წავ­ლებ­ლად აქ ჩა­მო­ვი­და. სწო­რედ ამი­ტომ, ლექ­ტო­რებს ხში­რად ჰქონ­დათ შე­კითხ­ვე­ბი ჩემ­თან. მე­კითხე­ბოდ­ნენ სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ზე, ქარ­თულ სა­გან­მა­ნათ­ლებ­ლო სის­ტე­მა­ზე. რად­გან ეს­პა­ნუ­რად გა­მარ­თუ­ლად ვერ ვსა­უბ­რობ­დი, ხში­რად გა­უც­ნო­ბი­ე­რე­ბლად ვი­ყე­ნებ­დი ჟეს­ტებს და ჟარ­გო­ნებ­საც, რაც ყვე­ლას­თ­ვის ძა­ლი­ან სა­სა­ცი­ლოდ ჟღერ­და.

უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში გრან­ტე­ბის მო­პო­ვე­ბა მხო­ლოდ ოჯა­ხის სო­ცი­ა­ლუ­რი და ეკო­ნო­მი­კუ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბის სა­ფუძ­ველ­ზე ხდე­ბა. უცხო­ე­ლი სტუ­დენ­ტის­თ­ვის გრან­ტის მო­პო­ვე­ბა ძა­ლი­ან რთუ­ლია. არ­სე­ბობს სტუ­დენ­ტუ­რი კრე­დი­ტე­ბი, რო­მე­ლიც სა­შუ­ა­ლე­ბას გაძ­ლევს, გა­და­სა­ხა­დის ნა­წი­ლი და­ფა­რო და სას­წავ­ლებ­ლის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, სა­კუ­თა­რი შე­მო­სავ­ლით, გა­და­ფა­რო კრე­დი­ტი. თუმ­ცა, მე ეს არას­დ­როს გა­მო­მი­ყე­ნე­ბია.

უცხო­უ­რი და ქარ­თუ­ლი გა­ნათ­ლე­ბა

იქი­დან გა­მომ­დი­ნა­რე, რომ სა­ქარ­თ­ვე­ლოს უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში სწავ­ლე­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბა მაქვს, ჩე­მი მა­გა­ლი­თით შე­მიძ­ლია გითხრათ, რომ აქ უმაღ­ლე­სი სა­გან­მა­ნათ­ლებ­ლო სის­ტე­მა ტექ­ნო­ლო­გი­უ­რად მე­ტა­დაა გან­ვი­თა­რე­ბუ­ლი, სას­წავ­ლო აუდი­ტო­რი­ე­ბი აღ­ჭურ­ვი­ლია სა­თა­ნა­დო ტექ­ნი­კით. და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა სტუ­დენ­ტებ­სა და ლექ­ტო­რებს შო­რის მე­ტად გახ­ს­ნი­ლი და უშუ­ა­ლოა, რაც ძა­ლი­ან კომ­ფორ­ტულს ხდის სას­წავ­ლო პრო­ცესს.

სა­უ­ნი­ვერ­სი­ტე­ტო ბიბ­ლი­ო­თე­კეა

ბიბ­ლი­ო­თე­კას ყვე­ლა სას­წავ­ლე­ბელ­ში გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ად­გი­ლი უჭი­რავს. სა­უ­ნი­ვერ­სი­ტე­ტო ბიბ­ლი­ო­თე­კე­ბი ყველ­გან ინ­დი­ვი­დუ­ა­ლუ­რა­დაა მოწყო­ბი­ლი. თუმ­ცა, ხშირ შემ­თ­ვე­ვა­ში, ყვე­ლა ფა­კულ­ტეტს სა­კუ­თა­რი ბიბ­ლი­ო­თე­კა აქვს. გა­მო­ყო­ფი­ლია ოთა­ხე­ბი, მთე­ლი დღის გან­მავ­ლო­ბა­ში, ჯგუ­ფუ­რი სა­მუ­შა­ო­ე­ბის­თ­ვის და ასე­ვე, ხელ­მი­საწ­ვ­დო­მია კომ­პი­უ­ტე­რე­ბი და წიგ­ნე­ბის ელექ­ტ­რო­ნუ­ლი ვერ­სი­ე­ბი (ყვე­ლა ნა­თარ­გ­მ­ნია ეს­პა­ნურ ენა­ზე).

სა­ინ­ტე­რე­სო სა­უ­ნი­ვერ­სი­ტე­ტო სივ­რ­ცე

უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ყუ­რადღე­ბა მი­იქ­ცია ად­გილ­მა, სა­დაც შე­გიძ­ლია და­ის­ვე­ნო და ისა­დი­ლო. ამას დი­დი ყუ­რადღე­ბა ექ­ცე­ვა, სივ­რ­ცე მოწყო­ბი­ლია გან­სატ­ვირ­თად და აღ­ჭურ­ვი­ლია მიკ­რო­ტალ­ღუ­რი ღუ­მე­ლე­ბით, სა­დაც შე­გიძ­ლია გა­აცხე­ლო სახ­ლ­ში მომ­ზა­დე­ბუ­ლი საკ­ვე­ბი, რაც დღეს­დღე­ო­ბით დი­დი ფუ­ფუ­ნე­ბაა. სამ­წუ­ხა­როდ, სწრა­ფი კვე­ბის ობი­ექ­ტე­ბი, ხშირ შემთხ­ვე­ვა­ში, არა­სა­სარ­გებ­ლო საკ­ვე­ბი­თაა სავ­სე.

ონ­ლა­ინ სწავ­ლე­ბა

ჩემს სას­წავ­ლე­ბელ­ში ონ­ლა­ინ სწავ­ლე­ბა პან­დე­მი­ამ­დეც ხელ­მი­საწ­ვ­დო­მი იყო, თუმ­ცა, უპი­რა­ტე­სო­ბას აუდი­ტო­რი­ულ სწავ­ლე­ბას ვა­ნი­ჭებ. კონ­ცენ­ტ­რა­ცია ბევ­რად უფ­რო მი­ად­ვილ­დე­ბა და ლა­ივ კო­მუ­ნი­კა­ცია უფ­რო მარ­ტი­ვია ჩემ­თ­ვის. მით უმე­ტეს მა­შინ, რო­ცა ლექ­ცი­ის გან­მავ­ლო­ბა­ში ხში­რად მი­წევს ლექ­ტო­რის­თ­ვის კითხ­ვის დას­მა ან თხოვ­ნა, უფ­რო გა­სა­გე­ბად ამიხ­ს­ნას სა­კითხი, რო­მე­ლიც ვერ გა­ვი­გე.

გა­მოც­დი­ლე­ბის გა­ზი­ა­რე­ბა

„ყო­ველ­თ­ვის, რო­ცა და­იღ­ლე­ბი და გა­ჩე­რე­ბას გა­დაწყ­ვეტ, გა­იხ­სე­ნე რა­ტომ და­იწყე!“

მი­მაჩ­ნია, რომ ყვე­ლა­ზე დი­დი მო­ნა­პო­ვა­რი, რაც უცხო­ეთ­ში სწავ­ლის გაგ­რ­ძე­ლე­ბამ მო­მი­ტა­ნა, და­მო­უ­კი­დებ­ლო­ბაა, ასე­ვე, სა­კუ­თა­რი ძა­ლის შეც­ნო­ბა და შე­საძ­ლებ­ლო­ბე­ბის გა­მოვ­ლე­ნა. ძა­ლი­ან რთუ­ლია თა­ვის დამ­კ­ვიდ­რე­ბა, მით უმე­ტეს ისეთ დიდ ქა­ლაქ­ში, რო­გო­რიც სან­ტი­ა­გოა. დე­და­ქა­ლაქ­ში 7 მი­ლი­ონ­ზე მე­ტი ადა­მი­ა­ნი ცხოვ­რობს და კონ­კუ­რენ­ცი­აც ბევ­რად დი­დია. თუმ­ცა, თი­თო­ე­ულ­მა ახალ­მა ის­ტო­რი­ამ, ახალ­მა გაც­ნო­ბილ­მა ადა­მი­ან­მა შე­უ­ფა­სე­ბე­ლი ცოდ­ნა და გა­მოც­დი­ლე­ბა მო­მი­ტა­ნა. ვფიქ­რობ, ახალ­გაზ­რ­დებს უნ­და მი­ე­ცეთ შან­სი, და­იწყონ და­მო­უ­კი­დებ­ლად ცხოვ­რე­ბა, გა­ეც­ნონ ახალ კულ­ტუ­რას. ყვე­ლა თე­ო­რი­ულ ცოდ­ნა­ზე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი სწო­რედ ეს მგო­ნია, მი­ი­ღო ახა­ლი გა­მოწ­ვე­ვე­ბი და სრუ­ლი­ად უცხო ად­გი­ლას, მარ­ტო­ებ­მა, შეძ­ლონ ამ ყვე­ლაფ­რის დაძ­ლე­ვა.

რო­დე­საც აქ ჩა­მო­ვე­დი, მე, რო­გორც ქარ­თ­ველს, არ მქონ­და უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში შეს­ვ­ლის უფ­ლე­ბა, რად­გან სა­ქარ­თ­ვე­ლო­სა და ჩი­ლეს შო­რის არ არ­სე­ბობს ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა, ჩი­ლეს გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რო სა­ქარ­თ­ვე­ლოს გა­ნათ­ლე­ბას არ სცნობს, არც უმაღ­ლესს და არც სა­შუ­ა­ლოს. რა თქმა უნ­და, ჩა­მოს­ვ­ლამ­დე ამის შე­სა­ხებ არა­ფე­რი ვი­ცო­დი, ეს ჩემ­თ­ვის დი­დი შო­კი იყო. რა­ღაც მო­მენ­ტ­ში ვი­ფიქ­რე, უკან და­ვი­ხევ და სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში დავ­ბ­რუნ­დე­ბი-მეთ­ქი, მაგ­რამ ჩემ­მა ერ­თ­მა თვი­სე­ბამ — რა­საც და­ვიწყებ, ბო­ლომ­დე მივ­ყ­ვე და შუ­აგ­ზა­ზე არ მი­ვა­ტო­ვო (არ ვი­ცი ეს კარ­გია თუ ცუ­დი), ჩი­ლე­ში დარ­ჩე­ნა გა­და­მაწყ­ვე­ტი­ნა, მა­პოვ­ნი­ნა ძა­ლა, დაწყე­ბუ­ლი საქ­მის გა­საგ­რ­ძე­ლებ­ლად. დღემ­დე გუ­ლი მწყდე­ბა, რო­ცა ჩემს მე­გობ­რებს ერ­თად ვხე­დავ, რო­გორ აღ­ნიშ­ნა­ვენ ერ­თ­მა­ნე­თის და­ბა­დე­ბის დღე­ებს, ჩემ­გან სა­მი დღის (თვით­მ­ფ­რი­ნა­ვით) გზა­ზე, ძა­ლი­ან შორს. მა­ში­ნაც, რო­ცა შა­ბათ-კვი­რას ყვე­ლა გა­სარ­თო­ბად ემ­ზა­დე­ბა და მე სამ­სა­ხურ­ში მივ­დი­ვარ…

მოკ­ლედ, მო­მი­წია მო­მე­ძებ­ნა გა­მო­სა­ვა­ლი, გზა. ვი­პო­ვე ერ­თი სკო­ლა, სა­დაც ერ­თი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში გა­ვივ­ლი­დი სწავ­ლე­ბის კურსს და წლის ბო­ლოს, გა­მოც­დე­ბის სა­ფუძ­ველ­ზე, ავი­ღებ­დი ჩი­ლეს სკო­ლის ატეს­ტატს. ასეც მოხ­და… ახ­ლა, უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ბო­ლო კურ­ს­ზე ვარ. პრაქ­ტი­კა და სა­დიპ­ლო­მო თე­ზი­სის დაც­ვა დამ­რ­ჩა, მაქვს ორი სკო­ლის — ქარ­თუ­ლი და ჩი­ლეს ატეს­ტა­ტე­ბი. მე ეს შევ­ძე­ლი და­მო­უ­კი­დებ­ლად, 22 წლის ასაკ­ში და ეს­პა­ნურ ენა­ზე.

ეს ყე­ლა­ფე­რი იმი­ტომ გი­ამ­ბეთ, რომ ძა­ლი­ან რთუ­ლია სა­ერ­თა­შო­რი­სო სას­წავ­ლო პრო­ცესს აუწყო ფე­ხი, მაგ­რამ ეს გვძენს სწო­რედ ძა­ლას და და­მო­უ­კი­დებ­ლო­ბას, იბ­რ­ძო­ლო იმის­თ­ვის, რი­სი მიღ­წე­ვაც ყვე­ლა­ზე ძა­ლი­ან გსურს. მიღ­წე­უ­ლი შე­დე­გით ტკბო­ბა ბევ­რად სა­სი­ა­მოვ­ნოა.

თა­ვი­სუ­ფა­ლი დრო და ჩი­ლე­ლი მე­გობ­რე­ბი

თა­ვი­სუ­ფალ დროს, რო­ცა სა­შუ­ა­ლე­ბა მაქვს, მივ­დი­ვარ დი­დი პარ­კე­ბის და­სათ­ვა­ლი­ე­რებ­ლად, მუ­ზე­უ­მებ­ში, მე­გობ­რებთან, მიყ­ვარს აუზ­თან, მზის ქვეშ, წიგ­ნე­ბის კითხ­ვა, ვუ­ყუ­რებ ფილ­მებს. თუმ­ცა, რო­გორც უკ­ვე ვთქვი, ვმუ­შა­ობ მა­შინ, რო­ცა არ ვსწავ­ლობ და ძა­ლი­ან ცო­ტა თა­ვი­სუ­ფა­ლი დრო მრჩე­ბა. ჩი­ლელ ახალ­გაზ­რ­დებს ძა­ლი­ან უყ­ვართ გარ­თო­ბა, ძა­ლი­ან მშვი­დე­ბი არი­ან და იშ­ვი­ა­თად იძა­ბე­ბი­ან. ჩი­ლეს ფონ­ზე, ხში­რად, ძა­ლი­ან მკა­ფი­ოდ ჩან­და ჩემ­ში გამ­ჯ­და­რი ქარ­თუ­ლი და­ძა­ბუ­ლი მუხ­ტი. ლექ­ცი­ე­ბის შემ­დეგ ახალ­გაზ­რ­დე­ბი ხში­რად მი­ირ­თ­მე­ვენ თი­თო ბოთლ ლუდს, გან­სატ­ვირ­თად.

გო­გო­ნა ჩი­ლე­დან — Niña desde Chile

სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში გვერ­დის შექ­მ­ნის იდეა დიდ­ხანს მქონ­და, თუმ­ცა, კარ­გა ხა­ნი ვერ ვწყვეტ­დი. ბო­ლოს, კო­რო­ნა­ვი­რუ­სის დაწყე­ბამ­დე ცო­ტა ხნით ად­რე, და­ვიწყე ვი­დე­ო­ე­ბის გა­და­ღე­ბა. ჩე­მი მი­ზა­ნი იყო, ქარ­თ­ვე­ლე­ბის­თ­ვის გა­მეც­ნო ჩი­ლეს ის­ტო­რია, კულ­ტუ­რა, ყო­ველ­დღი­უ­რო­ბა, საკ­ვე­ბი… მეჩ­ვე­ნე­ბი­ნა ის არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვი ად­გი­ლე­ბი, რო­მე­ლიც ჩი­ლე­შია. თუმ­ცა, კო­რო­ნას გა­მო, ცო­ტა რთუ­ლი გახ­და ამ ყვე­ლაფ­რის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბა, მაგ­რამ აუცი­ლებ­ლად მა­ლე აღ­ვად­გენ ისევ ვი­დე­ო­ე­ბის გა­და­ღე­ბას და ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სო სი­ახ­ლე­ე­ბიც მექ­ნე­ბა. გვერდს „გო­გო­ნა ჩი­ლე­დან — Niña desde Chile“ და­ვარ­ქ­ვი იმი­ტომ, რომ ეს­პა­ნუ­რად გო­გო­ნა — „ნი­ნია“ ძა­ლი­ან გავ­და ჩემს სა­ხელს და შე­ვარ­ჩიე მე­გობ­რებ­თან ერ­თად.

მო­მავ­ლის გეგ­მე­ბი

რა თქმა უნ­და, სა­მო­მავ­ლოდ, სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში დაბ­რუ­ნე­ბას ვგეგ­მავ და პრო­ფე­სი­უ­ლად გან­ვით­რე­ბას. ვფიქ­რობ, უცხო­ეთ­ში დაგ­რო­ვი­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა ძა­ლი­ან და­მეხ­მა­რე­ბა სა­კუ­თა­რი თა­ვის გან­ვი­თა­რე­ბა­ში, თუმ­ცა, იმის ილუ­ზია არ მაქვს, რომ მხო­ლოდ, უცხო­ეთ­ში მი­ღე­ბუ­ლი გა­ნათ­ლე­ბა, ჩე­მი CV-ის მთა­ვა­რი პი­რო­ბა იქ­ნე­ბა. მინ­და, რე­ა­ლუ­რი წა­მა­ტე­ბე­ბი­სა და ცოდ­ნის გა­მო ვი­ყო სა­ინ­ტე­რე­სო დამ­საქ­მებ­ლის­თ­ვის. ამი­ტო­მაც ძა­ლი­ან ბევრს ვშრო­მობ და ვსწავ­ლობ. ბევ­რი გეგ­მა და ინ­ტე­რე­სი მაქვს, რაც ჩემს პრო­ფე­სი­ას­თა­ნაა და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი. თუმ­ცა, გან­სა­კუთ­რე­ბით მა­ინ­ტე­რე­სებს სას­წავ­ლო ინ­ს­ტი­ტუ­ტებ­ში სო­ცი­ა­ლუ­რი მუ­შა­კის ინ­ს­ტი­ტუ­ტის და­ნერ­გ­ვა.

ფიქ­რე­ბი სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ზე

ძა­ლი­ან ბევრს ვფიქ­რობ სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ზე. გან­სა­კუთ­რე­ბით, რო­გო­რი იქ­ნე­ბა ჩე­მი სამ­შობ­ლო­ში დაბ­რუ­ნე­ბა. ბავ­შ­ვო­ბა­ში პატ­რი­ო­ტი ვი­ყა­ვი, უზო­მოდ შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი ჩემს ქვე­ყა­ნა­ზე. ვწერ­დი ლექ­სებს, ჩა­ნა­ხა­ტებს, შემ­დეგ გა­დავ­წყ­ვი­ტე, რომ სა­ქარ­თ­ვე­ლოს გა­ი­დე­ა­ლე­ბა ფსევ­დო გრძნო­ბა იყო და ცო­ტა ნა­ცის­ტუ­რი.

ახ­ლა, შო­რი­დან, სა­ქარ­თ­ვე­ლო ბევ­რად სა­ინ­ტე­რე­სო მეჩ­ვე­ნე­ბა, ბევ­რად პა­ტა­რა და კი­დევ უფ­რო ლა­მა­ზი. გან­სა­კუთ­რე­ბით ვნა­ნობ, რომ ვერ მო­ვა­ხერ­ხე ღირ­ს­შე­სა­ნიშ­ნა­ვი ად­გი­ლე­ბის მო­ნა­ხუ­ლე­ბა. თუმ­ცა, ყვე­ლა­ფე­რი წი­ნაა. რო­ცა ჩა­მო­ვალ, აუცი­ლებ­ლად შე­მო­ვივ­ლი სა­ქარ­თ­ვე­ლოს. არას­დ­როს მეს­მო­და ემიგ­რან­ტე­ბის, რომ ამ­ბობ­დ­ნენ, ქარ­თუ­ლი მი­წა მე­ნატ­რე­ბაო, ახ­ლა მეც ასე ვარ. მი­წაც მე­ნატ­რე­ბა, გა­ზაფხუ­ლის სურ­ნე­ლიც, ყვე­ლა­ფე­რი ქარ­თუ­ლი გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად კარ­გი მეჩ­ვე­ნე­ბა. ალ­ბათ, ძა­ლი­ან ბევ­რი რამ შე­იც­ვა­ლა, რო­ცა დავ­ბ­რუნ­დე­ბი, ბევრ რა­მეს ვე­ღარ ვიც­ნობ. რო­ცა იმ დღე­ზე ვფიქ­რობ, სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში დაბ­რუ­ნე­ბუ­ლი რო­გორ გა­ვივ­ლი გზას აერო­პორ­ტი­დან ჩემს სახ­ლამ­დე, რა­ღაც სი­ცა­რი­ე­ლეს და სიმ­სუ­ბუ­ქეს ვგრძნობ, ბავ­შ­ვურ აფო­რი­ა­ქე­ბას, სი­ხა­რულს და აღ­ტა­ცე­ბას.

მო­ამ­ზა­და მა­კა ყი­ფი­ან­მა

მასწავლებელთა სასერტიფიკაციო გამოცდები

წამყვანი და მენტორი მასწავლებლობის მსურველთა გამოცდა პროფესიულ უნარებში 

შეფასებისა და გამოცდების ეროვნული ცენტრის მიერ მომზადებულ გამოცდაზე  პროფესიულ უნარებში, წამყვანი და მენტორი მასწავლებლობის მსურველთათვის, საგამოცდო ტესტში გამოყენებული იქნება სხვადასხვა ტიპის დავალება: ♦ არჩევითპასუხებიანი ♦ შესაბამისობის ♦...

ერთიანი ეროვნული გამოცდები

მოსამზადებელი კურსი მოსწავლეებისთვის

მსგავსი სიახლეები