სფე­რო­ში ვრჩე­ბი და ვცდი­ლობ შევ­ც­ვა­ლო, რაც არ მომ­­წონს

741

თე­ო­ნა არა­ხა­მია,   სპე­ცი­ა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბის მა­გის­ტ­რი, 84-ე სა­ჯა­რო სკო­ლის სპე­ცი­ა­ლუ­რი მას­წავ­ლე­ბე­ლი,   მას­წავ­ლებ­ლის სახ­ლის ტრე­ნერ-კონ­სულ­ტა­ტი ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბის მი­მარ­თუ­ლე­ბით, რე­გი­ო­ნუ­ლი სას­წავ­ლო ტუ­რის სუ­პერ­ვი­ზო­რი და სა­ხალ­ხო დამ­ც­ვე­ლის აპა­რა­ტის პრო­ექ­ტის — „ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბის მო­ნი­ტო­რინ­გის“   სპე­ცი­ა­ლუ­რი მას­წავ­ლე­ბე­ლი.

ნა­ბი­ჯი ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბის­კენ

დი­დი ხა­ნი არ არის, რაც ჩვენს ქვე­ყა­ნა­ში ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბა და­ი­ნერ­გა და არც მე მქონ­და ვრცე­ლი ინ­ფორ­მა­ცია მის შე­სა­ხებ. რო­დე­საც ფი­ლო­ლო­გი­ა­ში ბა­კა­ლავ­რის ხა­რის­ხი მო­მა­ნი­ჭეს, მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა მი­ვი­ღე პრო­ექ­ტ­ში „ქარ­თუ­ლი ენა მო­მა­ვა­ლი წარ­მა­ტე­ბის­თ­ვის“, რომ­ლის ფარ­გ­ლებ­შიც ჯა­ვა­ხეთ­ში ქარ­თულს ვას­წავ­ლი­დი არა­ქარ­თუ­ლე­ნო­ვან სკო­ლა­ში. იქ იყ­ვ­ნენ მოს­წავ­ლე­ე­ბი, რო­მელ­თაც ჰქონ­დათ სხვა­დას­ხ­ვა სა­ხის სირ­თუ­ლე­ე­ბი, მაგ­რამ არც ამის აღი­ა­რე­ბა და არც სა­თა­ნა­დო მიდ­გო­მე­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბა არ ხდე­ბო­და. სწო­რედ ამის შემ­დეგ და­ვინ­ტე­რეს­დი ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბით. პრაქ­ტი­კუ­ლად, მხო­ლოდ ის ვი­ცო­დი, რომ ამ მი­მარ­თუ­ლე­ბით პირ­ველ ნა­ბი­ჯებს დგამ­და ჩვე­ნი გა­ნათ­ლე­ბის სის­ტე­მა და გა­დავ­წყ­ვი­ტე, მეც შე­მე­ტა­ნა პა­ტა­რა წვლი­ლი ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბის შე­ნე­ბა­ში. რო­გორც კი თბი­ლის­ში დავ­ბ­რუნ­დი, ჩა­ვა­ბა­რე მა­გის­ტ­რა­ტუ­რა­ზე — სპე­ცი­ა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბის მი­მარ­თუ­ლე­ბით და პირ­ვე­ლი კურ­სი­დან ვმუ­შა­ობ სპე­ცი­ა­ლურ მას­წავ­ლებ­ლად, ვცდი­ლობ, ხე­ლი შე­ვუწყო სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში ინ­კ­ლუ­ზი­უ­რი გა­ნათ­ლე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბას.

მასალა სრულად მოგვიანებით აიტვირთება ან იხილეთ გაზეთ „ახალი განათლების“ №34

დატოვეთ კომენტარი